Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα σενάρια. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα σενάρια. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Σάββατο 11 Μαρτίου 2017

διάστημα εμπιστοσύνης*

Χτες βράδυ, όταν έπεσα να κοιμηθώ, προσπάθησα να ξαναπαίξω στο μυαλό μου ένα σωρό στιγμές. Θυμήθηκα την τελευταία φορά που το είχα κάνει αυτό και με μεγάλη χαρά διαπίστωσα μια μεγάλη διαφορά. Την προηγούμενη φορά που προσπαθούσα να πατήσω το replay, το έκανα με αγωνία. Με κακή αγωνία, όχι με καλή. Έτρεμα πως κάτι θα ξεχάσω και ποιος ξέρει πότε θα τον ξαναέβλεπα; Πότε θα είχα ευκαιρία να φρεσκάρω τη μνήμη μου; (Ποτέ απ' ό,τι φάνηκε.)

Τώρα δεν έχω αγωνία. Θα σε ξαναδώ. Σήμερα, αύριο, μεθαύριο. Μάλλον όχι όλες αυτές τις μέρες, αλλά υπάρχει αυτή η σιγουριά, η πιθανότητα να σε ξαναδώ είναι 1. Είναι 100%. Δε νιώθω λοιπόν αγωνία μήπως και κάτι συμβεί ή όχι. Νιώθω λαχτάρα για κάτι που σίγουρα θα συμβεί.

Αλλά εκείνη η άλλη φορά μου 'χει αφήσει κάποια κατάλοιπα κι έτσι το σκέφτηκα πολλές φορές μέχρι να το πάρω απόφαση να το γράψω αυτό το κειμενάκι. Επειδή σήμερα δεν έχουμε μιλήσει ακόμα και παρόλο που το βρίσκω πάρα πολύ φυσιολογικό και, με λογική σκέψη, όχι ικανό να προκαλέσει ανησυχία, ωστόσο υπάρχουν κατάλοιπα. Επειδή στο παρελθόν έχω αναρωτηθεί πότε θα ξαναδώ κάποιον και δεν τον ξαναείδα ποτέ. Κι όσο και να μη μου δίνεις λόγους να ανησυχώ, όσο υπέροχος και τρυφερός και άψογος κι αν είσαι, θα είμαι 99% σίγουρη πως όλα είναι καλά...και 1% σίγουρη πως απλά μια μέρα θα εξαφανιστείς.

*γιατί είμαστε και άνθρωποι της επιστημής και η ζωή είναι θέμα πιθανοτήτων


Τρίτη 21 Φεβρουαρίου 2017

games people play

Καμιά φορά κάνω στο μυαλό μου σενάρια που περιλαμβάνουν νοσοκομεία.
Δεν φοβάμαι πως κάτι θα πάθω, απλώς καμιά φορά σκέφτομαι
"αν τώρα γινόταν κάτι και κατέληγα με τη συγκεκριμένη παρέα στο νοσοκομείο; 
Τι θα γινόταν τότε;".
Το νοσοκομείο είναι κριτήριο νομίζω.
Γιατί αν πάθεις κάτι, θα 'ρθει η μάνα σου και ο πατέρας σου και η γιαγιά σου και η θεία
και η κολλητή και η ερώτηση είναι:
είσαι οκ να σε δούνε όλοι αυτοί με τη συγκεκριμένη παρέα;

Σήμερα λοιπόν σκέφτηκα πως αν έσπαγε ο διάολος το ποδάρι του
και κατέληγα με την αφεντιά σου στο νοσοκομείο
και οι νοσηλευτές με ρωτούσαν "τι του είστε του κυρίου;"
η μόνη σωστή απάντηση θα ήταν
"Το χόμπυ του. Είμαι το χόμπυ του."




Μαρμελάδα

​Το χρώμα της μαρμελάδας μύρτιλο με εντυπωσίασε μόνο την πρώτη φορά.  Υστερα ήταν πάντα χειρότερο απ' ό,τι το θυμόμουν. Κι εσείς νομίζετ...