Το πρόβλημα με τους ενήλικες είναι πως απομακρύνθηκαν από τις δαχτυλομπογιές.
Έτσι έπαψαν να λερώνονται γι αυτό που λαχταράνε.
"…όπως τα παιδικά παιχνίδια που μια μέρα εξαφανίζονται άξαφνα σα να τα πήρε μαζί του το παιδί – καθώς πέθαινε, περίλυπο, μέσα στον άντρα." Τάσος Λειβαδίτης, Βιολέτες για μια εποχή
Κυριακή 28 Ιουλίου 2019
Δευτέρα 8 Ιουλίου 2019
Me gusta menear, me gustas tú*
Πάλι μυρίζει παντού αυτό το πλαστικό που σηματοδοτεί το καινούριο.
Το πλαστικό της παιδικής κασετίνας.
Πάλι τα έκανα όλα έτσι να μυρίζουν.
Γιατί δεν μπορώ όταν τα πράγματα δεν αλλάζουν.
Γιατί οι λίμνες με μελαγχολούν τρομερά που το νερό τους δεν κυλάει.
Me gusta menear
και φυσικά μωρό μου
me gustas tú
και me gusta volver.
Ανεμελιά, αυτό δεν είπαμε ότι μας έλειπε;
Το βρήκαμε κορίτσια.
Το πλαστικό της παιδικής κασετίνας.
Πάλι τα έκανα όλα έτσι να μυρίζουν.
Γιατί δεν μπορώ όταν τα πράγματα δεν αλλάζουν.
Γιατί οι λίμνες με μελαγχολούν τρομερά που το νερό τους δεν κυλάει.
Me gusta menear
και φυσικά μωρό μου
me gustas tú
και me gusta volver.
Ανεμελιά, αυτό δεν είπαμε ότι μας έλειπε;
Το βρήκαμε κορίτσια.
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)
Χωριό
Το φθινόπωρο στο χωριό άρχιζε στις 22 Αυγούστου και τελείωνε στις 22 Νοεμβρίου. Έτσι είχε καταλάβει ο παππούς τις εποχές, και κανείς δεν τον...
-
Έχω βαρεθεί να ακούω συνεχώς τα ίδια πράγματα: «μην είσαι τόσο παρορμητική» «παραείσαι αυθόρμητη» «προσγειώσου» Μπλα μπλα μπλα μπλ...
-
Από μικρή της άρεσε, μες στην κουζίνα μόνη τις ώρες να σκοτώνει με τη μαγειρική, και πέφτανε τα δάκρυα, θυμόταν, στη ζωή της και έδιναν...