Όταν δεν βρέχει ήδη, υπάρχει όμως η πιθανότητα βροχής, προτιμώ να βραχώ παρά να κουβαλήσω ομπρέλα καλού-κακού.
Κυριολεκτικά το λέω, καθώς μόλις αφαίρεσα μία ομπρέλα από την τσάντα πλάτης μου γιατί παραήταν βαριά.
Το κάνω και μεταφορικά όμως. Είναι ο default τρόπος που συμπεριφέρομαι.
Προτιμώ να βραχώ ΑΝ βρέξει, παρά να κουβαλάω βάρος καλού-κακού.
Δε συμπαθώ καθόλου το καλού-κακού. Το αντιπαθώ σαν φράση και σαν πρακτική και σαν όλα.
Αν βρέξει, θα βραχούμε.
Και ύστερα θα στεγνώσουμε.
Και δεν έγινε και τίποτα, βρε αδερφέ.
Δεν έγινε και τίποτα.
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)
Χωριό
Το φθινόπωρο στο χωριό άρχιζε στις 22 Αυγούστου και τελείωνε στις 22 Νοεμβρίου. Έτσι είχε καταλάβει ο παππούς τις εποχές, και κανείς δεν τον...
-
Έχω βαρεθεί να ακούω συνεχώς τα ίδια πράγματα: «μην είσαι τόσο παρορμητική» «παραείσαι αυθόρμητη» «προσγειώσου» Μπλα μπλα μπλα μπλ...
-
Από μικρή της άρεσε, μες στην κουζίνα μόνη τις ώρες να σκοτώνει με τη μαγειρική, και πέφτανε τα δάκρυα, θυμόταν, στη ζωή της και έδιναν...