very square peg, very round hole.

Σήμερα σκέφτηκα πάλι αυτή τη φράση που περνάει συχνά πυκνά από το μυαλό μου
και μου την είχε γράψει και η Λορέλ σε μια χριστουγεννιάτικη κάρτα
και την είχα γράψει κι εγώ το τέλος από τον τρυποκάρυδό μου.

Μία φράση που συνοψίζει όλους τους λόγους που πολλά πράγματα στη ζωή μου
δεν πάνε όπως θα ήθελα
όπως θα μπορούσα
ή όπως ήξερα ότι γινόταν να γίνουν.


very square peg, very round hole.

someday, somehow, I' m gonna make it all right but not right now

Είναι λίγο παράδοξο το πόσο σχεδιάζω το μέλλον, έρχεται σε αντίστροφη αναλογία με το πόσα κάνω για να έρθει - καλά, θα έρθει θέλω,δε θέλω αλλά θέλω να πω δεν προσπαθώ ιδιαίτερα να έρθει και να είναι όπως φαντάζομαι, απλά περιμένω με κάποιον τρόπο να μου κάνει τη χάρη.

Θέλω να τελειώσει η εξεταστική, να μην έχει πάει χάλια, ύστερα να πάω στη Θεσσαλονίκη και να την αγαπώ και να θέλω να μείνω μαζί της για πάντα (όχι απαραίτητα να το κάνω, αλλά για λίγο να το νιώσω), να πηγαίνω για μπάνια στη Χαλκιδική και να πιω κοκτέιλ στο Έθνικ (το καλύτερο μπιτσόμπαρο του κόσμου). Ύστερα να είμαι πάλι στην πόλη, να είμαι στο δωμάτιό μου, η μπαλκονόπορτα να είναι ανοιχτή και να φυσάει αέρας, να με πιάνει αλλεργία αλλά να μην πειράζει, να διαβάζω για τα μαθήματα του Σεπτεμβρίου, να τα καταλαβαίνω, να είμαι σίγουρη πως θα τα πάω καλά.

Κι ύστερα να έρθει η ώρα και να τα πάω στ' αλήθεια καλά, να είμαι πάλι εδώ, να με φιλοξενεί κάποιος φίλος, να διαβάζουμε και να γράφουμε κι ύστερα να βγαίνουμε και να γιορτάζουμε, να τελειώσει κι αυτή η εξεταστική, να 'χει πάει καλά, να μη νιώθω πλέον άχρηστη, αχάριστη και τεμπέλα, να νιώθω εντάξει, να νιώθω "προσεχώς μηχανικός", να μην έχω συνειδητοποιήσει πως έφυγα από 'δω για πάντα, όχι, αν το συνειδητοποιήσω δεν ξέρω πώς θα νιώθω, δηλαδή ξέρω και δε θέλω, όχι πάλι, όχι θεέ μου δε θέλω να νιώθω έτσι, προτιμώ να μη νιώθω τίποτα.

Να όπως τώρα, τώρα δε νιώθω τίποτα, πολλοί θα διαφωνήσουν, θα μου πούνε "μα αφού σε απασχολεί άρα κάτι νιώθεις", αλλά δεν είναι έτσι παιδιά, είναι όπως οι τύψεις που καμιά φορά προσπαθώ να νιώσω αλλά δε νιώθω κι ύστερα νιώθω τύψεις επειδή δε νιώθω τύψεις, να, κάπως έτσι και με τα συναισθήματα, δε νιώθω τίποτα και νιώθω άσχημα, όπως λένε και οι jolly roger "δε νιώθω τίποτα/ ή μάλλον όχι/ νιώθω ένα τίποτα που τίποτα δε νιώθει".

Ναι και που λες, όχι δε θα το συνειδητοποιήσω, θα σκέφτομαι πως έφυγα διακοπές, ή πως είμαι σε επαγγελματικό ταξίδι, πως κάνω εράσμους στη Θεσσαλονίκη, δεν ξέρω τι στο διάολο. Ύστερα θα είναι φθινόπωρο και θα βρω ένα ωραίο καφέ να δουλεύω, θα βρω κι ένα χόμπυ, ίσως μπαλέτο που πάντα ήθελα και ποτέ δεν έκανα, ίσως λάτιν που είμαι ήδη καλή και το αγαπώ, ίσως εναέρια γιόγκα που τόσο θαυμάζω και φοβάμαι και ξέρω πως σου κάνει κορμάρα.

Ίσως κάποια στιγμή να περνάνε οι μέρες και να μ' αρέσουν, ίσως να μ΄αρέσει η ζωή μου, ίσως ακόμα κι ο εαυτός μου να μ' αρέσει.

We accept the love we think we deserve.

Πριν κάποιες μέρες μου έκανε έκπληξη το λορελάκι! Συνεννοήθηκε με το Πεννάκι και δεν πήρα χαμπάρι τίποτα, απλά έσκασε μύτη εκεί που πίναμε καφέ. Πολύ συγκινήθηκα, περιττό να το πω, είχαμε κι αγκαλιές και δάκρυα κι απ' όλα.

Το λορελάκι, που λέτε, δεν είναι μια συνηθισμένη φίλη. Είναι μια ασυνήθιστη φίλη. Είναι η φίλη που καταλαβαίνει σχεδόν διαισθητικά πως δεν είσαι καλά και που αν κρίνει πως η κατάσταση φτάνει σε επικίνδυνα κι οριακά σημεία, ε θα σου κάνει κι επίσκεψη έκπληξη. Κι είναι και η φίλη που θα σου γεμίσει το σπίτι με ένα σωρό σημειωματάκια με ατάκες από βιβλία κι από ταινίες κι από σειρές, για να 'χεις να τα βρίσκεις για πολλές μέρες μετά.

Έτσι τώρα βλέπω στο φωτιστικό του γραφείου μου το πιο σημαντικό απ' όλα τα χαρτάκια.

We accept the love we think we deserve.

Και ρε συ να σου πω κάτι; 

Νομίζω αξίζω περισσότερα.

Νομίζω ήρθε η ώρα τα πράγματα να είναι απλά κι αβίαστα.

Νομίζω μπορώ να ζήσω μια ωραία ιστορία.

Και νομίζω πως για να το κάνω πρέπει ν' αφήσω όλες τις υπόλοιπες.

Γιατί δε θέλω να είμαι το γκομενάκι σου, δε θέλω να είμαι κανενός το γκομενάκι πλέον.

Θέλω αγκαλιά και κάποιον να ξυπνάει όταν θα φτιάχνω καφέ και βόλτες χέρι-χέρι και τέτοια.

Αξίζω τόσα.

Lucky

Γενικά έχω δει και καλύτερες μέρες, κι εγώ κι οι φίλοι μου κι όλος ο κόσμος
- ή έτσι μου φαίνεται.
Δεν μπορώ να πω πως πηγαίνουν όλα καλά, ούτε βέβαια όλα χάλια.
Αλλά είναι μια, αν όχι κακή, τότε μη-καλή περίοδος.

Και παρόλα αυτά, με θυμάμαι να περπατάω το μεσημέρι, να σκέφτομαι κάτι και να χαμογελάω όσο πιο πλατιά μπορεί να χαμογελάσει κανείς πριν το χαμόγελο γίνει γέλιο.
Ύστερα σήκωσα το βλέμμα μου και κοίταξα στα μάτια την κοπέλα που περνούσε δίπλα μου, φυσικά χαμογελώντας ακόμα, και η κοπέλα μου χαμογέλασε κι αυτή.

Και σκέφτομαι πως δεν πειράζει, τίποτα δεν πειράζει όσο έχεις να θυμάσαι στιγμές που σε κάνουν να χαμογελάς διάπλατα σε αγνώστους.
Ακόμα κι όταν τα περισσότερα πράγματα πηγαίνουν κατά διαόλου, ακόμα και τότε νιώθω τρομερά τυχερή για τους ανθρώπους μου -αυτούς που τους σκέφτομαι και χαμογελάω.

Να το λέτε όταν νιώθετε τυχεροί για κάποιον.
Μην το υπονοείτε, πείτε το.
Πείτε "νιώθω τυχερός που σε ξέρω".

Όσα στραβά και να συμβούν, πάλι τυχερή θα νιώθω.
Για τους ανθρώπους μου.

put me up/put me down/put my feet back on the ground

Σήμερα όλη μέρα περιμένω να έρθει η νύχτα για να μπω σε ένα καθόλου γρήγορο τραίνο κι ύστερα σε ένα όχι και τόσο γρήγορο τραίνο.

Και τώρα μόλις σταμάτησα να χορεύω χοροπηδώντας στους ρυθμούς του Coco Jambo.

ΛΕΤ'Σ ΠΑΡΤΥ ΠΗΠΟΛ!!!!

ήλιος & έρωτας & μιλκσέικ φράουλα

Η λορέλ τα περιέγραψε τέλεια, λίγα έχω να προσθέσω κι είναι πράγματα που δεν είναι πως τα παρέλειψε, είναι που είναι μόνο δικά μου και δε θα μπορούσε να τα 'χει πει.

Λείπουνε πολλά από την άνοιξή μου, αλλά και πάλι την αγαπώ, όπως κάθε άνοιξη, είμαι έτσι ανιδιοτελής με τις εποχές.

Λορελάκι μου, εσύ δε λείπεις, αν και δεν είσαι εδώ, είσαι όμως στο ακουστικό μου συχνά-πυκνά και μου κάνεις και προτάσεις γι ανοιξιάτικα βιβλία ε και τι άλλο να ζητήσω!

Λείπει όμως η σοφή μου φίλη, αλλά κι αυτό δεν πειράζει πολύ γιατί σήμερα θα πήγαινε να αγοράσει τα εισιτήριά μας για την σχεδόν καλοκαιρινή μας συναυλία και θα 'μαι 4 μέρες όλη δικιά της και θα με πάει σ' όλα τα ωραία μπαράκια και θα 'χει ζέστη και θα 'μαι χαρούμενη.

Λείπεις κι εσύ κι αυτό πειράζει ρε γαμώτο. Και συνέχεια σκέφτομαι να πηγαίνουμε εκδρομές, να 'μαι στη θέση του συνοδηγού σου και να 'χει ήλιο και να φοράω τα γυαλιά ηλίου του μπαμπά μου κι εσύ της μαμάς σου (έτσι γιούνισεξ ήταν τα γυαλιά στα 80s), και να ακούμε χατζηφραγκέτα (προφανώς) και να πίνουμε φραπεδάκια απ το σέικερ και να 'μαι πραγματικά εκστατικά ευτυχισμένη. 

Όπως είπα ήδη βέβαια στη λορέλ, ίσως κάποιες φορές θυσιάσω το φραπέ για ένα μιλκσέικ φράουλα, γιατί αν η άνοιξη είχε μυρωδιά θα μύριζε μιλκσέικ φράουλα. Και,μεταξύ μας, είμαστε και σούργελα, οπότε είμαι σίγουρη πως καμιά φορά αντί για χατζηφραγκέτα θα ακούμε taylor swift. Γιατί είπαμε, you love the players and I love the game.

Μαζί σου να 'μαι ρε μωρό μου και δεν πάνε στο διάολο και τα roadtrip?
Άνετα περνούσα καλοκαίρι σε διαμέρισμα χωρίς μπαλκόνι κι αιρ κοντίσιον.
Τσαααακ εδώ κολλάνε οι χατζη.

Δε θέλω αιρ κοντίσιον
και χάι ντεφινίσιον
θέλω μόνο να με παντρευτείς.

cupid carries a gun

Όπως έλεγα μόλις στη λορέλ, η σημερινή μέρα δεν είναι για μένα ιδιαίτερη, ούτε με την καλή αλλά ούτε και με την κακή έννοια.

Δε με κάνει να χαίρομαι για τον έρωτα καθόλου περισσότερο απ' τις υπόλοιπες μέρες, ούτε να λυπάμαι για την έλλειψη του περισσότερο απ' τις υπόλοιπες μέρες.

Είναι ένα Σάββατο που είχε ήλιο κι είχα φίλους κι ήταν ωραία,που θα δω Γκρέυ'ς ανάτομυ και βάμπαιρ ντάιαριζ γιατί έτσι γίνεται τα Σάββατα, που δεν καθάρισα το σπίτι,όπως συνήθως γίνεται τα Σάββατα, γιατί παρουσίαζα εργασία.

Και που θα μου λείψεις.
Όπως ακριβώς και τις υπόλοιπες μέρες.
Και που ξέρω πως αν στο πω θα μου πεις κι εγώ πως σου έλειψα.
Και ξέρω πως θα το εννοείς μ' όλη την ψυχή σου.
Δεν ξέρω όμως πώς θα το εννοείς.
Θα μάθω όμως και δεν πειράζει.

Προς το παρόν θα ακούσω αυτήν εδώ τη σεξολίστα και τίποτα περισσότερο ρομαντικό.
Γιατί πρόσφατα ενημερώθηκα για τον όρο vanilla,ε, και δε μου πάει.

the devil's love song 8tracks Radio.

I'm not gonna crack

Δε θα σπάσω,που λες, είμαι ανθεκτικό παιδί.
Δε θα σπάσω γιατί όταν κάνεις πολλή εξάσκηση σε κάτι,το καταφέρνεις στο τέλος. Κι εξασκήθηκα πολύ,πάνω από ένα χρόνο τώρα, στο να μη νιώθω πράγματα που δε χρειάζεται -correction: που δε χρειάζομαι- να νιώσω κι ομολογουμένως υπήρχαν κάποια setbacks, αλλά τα ξεπεράσαμε κι αυτά γιατί είμαστε δυνατά παιδιά κι έτσι τώρα που χρειάζεται, είμαι εντάξει γιατί το 'χα προβλέψει πως θα χρειαστώ τη δύναμή μου και δεν την είχα ξοδέψει στο να νιώθω για σένα πράγματα που δε θα 'πρεπε να νιώθω. Για λίγο μόνο πήγα λίγο ν' αφεθώ γιατί λίγο μ' έκανες να πιστεύω πως υπάρχει αυτή η δυνατότητα αλλά whatever.
Not gonna crack.

Αλλά ρε πούστη μου έτσι είναι να μεγαλώνεις;
Να λες "ευτυχώς τουλάχιστον που δεν ερωτεύτηκα";

Δε θέλω έτσι.
Θέλω απλά κάποιον απ' τον οποίο να μη χρειάζεται να με προστατεύσω.

I miss you.
I'm not gonna crack.

γιάμι

-Πώς είσαι;
-Νομίζω όχι καλά.
-Δηλαδή;
-Φοβάμαι πως δε νιώθω. Όταν δε θέλω,μπορώ και δε νιώθω τίποτα.
-Μεγαλώνεις.

~

-Είναι λάθος;
-Από πάρα πολλές απόψεις.
-Να το αφήσουμε;
-Όχι.

~

-Είναι εγωίστρια.
-Είναι ενήλικη.

.
.
.


Είμαι εγωίστρια, ενήλικη και παρορμητική.
Και κάνω λάθη.
Και όλα είναι υπό έλεγχο.
How does that sound?
Sounds good to me.

you look like my next mistake

για όλα τα τραγούδια υπάρχει η σωστή ώρα!

'Cause we're young and we're reckless
We'll take this way too far
It'll leave you breathless
Or with a nasty scar
Got a long list of ex-lovers
They'll tell you I'm insane
But I've got a blank space, baby
And I'll write your name

YΓ αν δεν ήταν η Λορέλ, δε θα είχα ακούσει ποτέ Taylor Swift. Ε μα αν είναι δυνατόν.

here comes the rain again

Έβαλα τη μουσική λίγο πιο δυνατά απ' όσο συνηθίζω.
Ένιωσα μια μεγάλη ανάγκη η μουσική να καλύψει τα πάντα.
Γιατί αν είναι κάτι να τα καλύψει όλα, ε, ας είναι η μουσική.

Τον ίδιο ρόλο με τη μουσική παίζει και η βροχή για μένα.
Γιατί αν είναι κάτι να τα καλύψει όλα, και να μην είναι η μουσική, ε, ας είναι το νερό. Η βροχή είναι απ' τα αγαπημένα μου πράγματα και δεν το εννοώ με τη συμβατική έννοια του "να'μαι σπίτι προστατευμένη και να βρέχει έξω". Όχι. Να βρέχει και να είσαι έξω και να βρέχεσαι και να μην τρέχεις καν.
Εξάλλου, όλα είναι πιο γοητευτικά με βροχή και μη μου πείτε ότι έχω δει πολλές ταινίες, τι; βλάκες είναι οι σκηνοθέτες; Όχι. Η βροχή είναι πανέμορφη και παν-γοητευτική.

Α δεν ξέρω αν το 'χουμε πει, αλλά ο χειμώνας είναι γαλάζιος.
Δεν ξέρω γιατί.
Δεν έχω καμία πόρωση με το γαλάζιο -ούτε και με το χειμώνα.
Αλλά το γαλάζιο με ησυχάζει κάπως -το ίδιο και ο χειμώνας.

Θέλω να έρθουν τα γενέθλιά μου να πάω στο φιλαράκι μου και να βγούμε με το άλλο φιλαράκι μου(αυτό που μου έμαθε το τραγούδι που ακούω τώρα δυνατά) και να πίνω bloody mary στον Πειραιά, σ'εκείνο το πανέμορφο το στέκι σου, γιατί ναι μ'αρέσει το bloody mary και να ξέρετε εσάς που δε σας αρέσει το bloody mary δε σας εμπιστεύομαι.

Θα'χω γενέθλια που λες και δε με νοιάζει καμία τούρτα και κανένα δώρο, θέλω μόνο στολισμένη πρωτεύουσα και παλτό και σκουφιά και φιλικές αγκαλιές και μας φαντάζομαι στους δρόμους της Αθήνας ξημερώματα να τραγουδάμε μάλλον μακεδόνα.
Δε θέλω να βρέχει όμως τότε.
Η βροχή δεν είναι φιλική και δεν είναι αθηναϊκή.
Η βροχή είναι όλη η λαγνεία της Θεσσαλονίκης.