chances are

Όταν δεν βρέχει ήδη, υπάρχει όμως η πιθανότητα βροχής, προτιμώ να βραχώ παρά να κουβαλήσω ομπρέλα καλού-κακού.

Κυριολεκτικά το λέω, καθώς μόλις αφαίρεσα μία ομπρέλα από την τσάντα πλάτης μου γιατί παραήταν βαριά.

Το κάνω και μεταφορικά όμως. Είναι ο default τρόπος που συμπεριφέρομαι.

Προτιμώ να βραχώ ΑΝ βρέξει, παρά να κουβαλάω βάρος καλού-κακού.

Δε συμπαθώ καθόλου το καλού-κακού. Το αντιπαθώ σαν φράση και σαν πρακτική και σαν όλα.

Αν βρέξει, θα βραχούμε.
Και ύστερα θα στεγνώσουμε.
Και δεν έγινε και τίποτα, βρε αδερφέ.
Δεν έγινε και τίποτα.

Lie to me

Το θέμα με τους εσωτερικούς διαλόγους είναι πως ενώ μπορείς να πεις κάτι που δεν εννοείς, δεν μπορείς ωστόσο να σκεφτείς κάτι που δεν εννοείς.

self explanatory

Should've - Could've - Would've

Όλα τα πράγματα μπορούν να γίνουν όπως πρέπει να γίνουν.
Ο τρόπος που επιλέγουμε να παρεκκλίνουμε από αυτό είναι ο χαρακτήρας μας.

τον εαυτό μου να πέφτει με μανία επάνω μου*

Αν με ρωτούσες πριν μια βδομάδα τι θέλω,
θα σου έλεγα πως θέλω κάποιος να μ' εντυπωσιάσει.
Να μ' αρέσει να τον κοιτάω
και να τον ακούω να μιλάει
και να του απαντάω
και να συζητάμε
να ενθουσιαζόμαστε με τα ίδια πράγματα
να μ' αρέσει το χαμόγελό του
να κάνουμε βόλτες με τα ποδήλατά μας
και να βλέπουμε μαζί καμένες και άκαυτες σειρές
και να κοιμόμαστε αγκαλιά
και να ξυπνάμε πλάτη-πλάτη
-γιατί ποτέ κανείς δεν ξύπνησε αγκαλιά.
Όλα αυτά θα σου έλεγα αν με ρωτούσες πριν μια βδομάδα.

Και τώρα γνώρισα κάποιον που είναι τρομερά ευχάριστο να τον κοιτάς
και να του μιλάς.
Και συζητήσαμε και ενθουσιαστήκαμε με τα ίδια πράγματα
κι έχει τρομερό χαμόγελο
και με πήγε σπίτι με το ποδήλατο
κι όλα αυτά για να συνειδητοποιήσω
πως θέλω να κάνω μόνη μου βόλτες με το ποδήλατο
και να βλέπω σειρές
και γενικά να περνάω τις μέρες μου.

Γνώρισα κάποιον που μ' εντυπωσίασε.
Και δεν τον θέλω.
Δε θέλω ν' αλλάξω τίποτα στη ζωή μου για να χωράει κι άλλος άνθρωπος.
Ίσως πάλι να χωράει και τώρα άλλος άνθρωπος.
Αλλά εμένα προς το παρόν, μου φτάνει ο εαυτός μου.

Ισως πάλι και να μου αλλάξει κάποιος γνώμη, δεν ξέρεις ποτέ.
Ίσως κάποιος να με πείσει να τον αφήσω να μου αλλάξει γνώμη.

*https://www.youtube.com/watch?v=y475lsdbOxI

/*

Σ' αυτό το σημείο να ενημερώσω πως οι πιθανότητες να σας ερωτευτώ, αυξάνονται με τον αριθμό των ταινιών του Jim Jarmusch που έχετε δει και αγαπήσει. */

Lucky

Γενικά έχω δει και καλύτερες μέρες, κι εγώ κι οι φίλοι μου κι όλος ο κόσμος
- ή έτσι μου φαίνεται.
Δεν μπορώ να πω πως πηγαίνουν όλα καλά, ούτε βέβαια όλα χάλια.
Αλλά είναι μια, αν όχι κακή, τότε μη-καλή περίοδος.

Και παρόλα αυτά, με θυμάμαι να περπατάω το μεσημέρι, να σκέφτομαι κάτι και να χαμογελάω όσο πιο πλατιά μπορεί να χαμογελάσει κανείς πριν το χαμόγελο γίνει γέλιο.
Ύστερα σήκωσα το βλέμμα μου και κοίταξα στα μάτια την κοπέλα που περνούσε δίπλα μου, φυσικά χαμογελώντας ακόμα, και η κοπέλα μου χαμογέλασε κι αυτή.

Και σκέφτομαι πως δεν πειράζει, τίποτα δεν πειράζει όσο έχεις να θυμάσαι στιγμές που σε κάνουν να χαμογελάς διάπλατα σε αγνώστους.
Ακόμα κι όταν τα περισσότερα πράγματα πηγαίνουν κατά διαόλου, ακόμα και τότε νιώθω τρομερά τυχερή για τους ανθρώπους μου -αυτούς που τους σκέφτομαι και χαμογελάω.

Να το λέτε όταν νιώθετε τυχεροί για κάποιον.
Μην το υπονοείτε, πείτε το.
Πείτε "νιώθω τυχερός που σε ξέρω".

Όσα στραβά και να συμβούν, πάλι τυχερή θα νιώθω.
Για τους ανθρώπους μου.

none whatsoever

Ο καθένας μας κάνει ό,τι μπορεί, όπως μπορεί, εφόσον θέλει.
Δε χρειάζεται ο καθένας άλλος να συμφωνεί ούτε και να καταλαβαίνει.
Όλοι έχουν έναν πόνο που πρέπει να ξορκίσουν και ο καθένας το αντιμετωπίζει αλλιώς.
"______   the pain away"
Dance the pain away.
Fuck the pain away.
Drink the pain away.
Write the pain away.

Οσα τα ενεργητικά ρήματα, τόσοι και οι τρόποι.
Ο καθένας όπως μπορεί.
Δε χρειάζεται να με καταλαβαίνεις, δε χρειάζομαι την έγκρισή σου.

Όλοι θα αντιμετωπίσουμε αυτά που έχουμε να αντιμετωπίσουμε
και θα το κάνουμε ο καθένας διαφορετικά.

Κάποιος θα πίνει μέχρι να ξεχάσει,
κάποιος θα πηδιέται μέχρι να την ξεχάσει,
κάποιος θα δουλεύει ασταμάτητα για να μη σκέφτεται,
κάποιος θα μπει σ' ένα αεροπλάνο και θα πάει όσο πιο μακριά μπορεί.

Κι όλοι αυτοί ξέρουν τι κάνουν.
Το αν εγώ ή εσύ θα κάναμε το ίδιο στη θέση τους, καμία σημασία δεν έχει.
Εγώ δεν είμαι εσύ και κανένας δεν είναι κανένας άλλος,
είμαστε μόνο ο εαυτός μας ο καθένας.

Ας μην έχουμε λοιπόν την απαίτηση να καταλάβει ο καθένας την κάθε μας κίνηση.
Ας μην έχουμε και την απαίτηση να συμφωνούμε με την κάθε κίνηση κάθε άλλου.

Και κυρίως να μην έχουμε την απαίτηση ο άλλος να κάνει αυτό που θεωρούμε εμείς σωστό,
στην προσπάθειά του να διορθώσει αυτό που εμείς του καταστρέψαμε.
Όταν εσύ χαλάσεις τα σχέδια κάποιου ανθρώπου,
όταν εσύ του στερήσεις έναν ρόλο που κάποτε του έδωσες,
τότε εσύ δεν έχεις λόγο πάνω σε τίποτα.

Ο καθένας ο,τι μπορεί
όπως μπορεί.

Γιατί όπως λέει και η Μέρεντιθ:

I make no apologies for how I choose to repair what you broke.

meds

Το 'χω ξαναπεί και θα συνεχίσω να το λέω.
Μην χρειάζεστε τον άλλον ρε παιδιά.
Και κυρίως μην είστε με τον άλλον επειδή τον χρειάζεστε.
Οι ανθρώπινες σχέσεις δεν είναι πελατειακές σχέσεις, δεν είναι προϊόντα οι άνθρωποι που τους διαλέγεις για να σου ικανοποιούν τις ανάγκες. Να τον θέλεις τον άλλον, κι αν στα καλύπτει όλα, τέλεια, αν όχι αποφασίζεις τι είναι αρκετό και τι όχι.

Αλλά για το θεό, μην είστε με τον άλλον επειδή δεν μπορείτε χωρίς αυτόν.
Να μπορέσετε.
Να είστε με τον άλλον επειδή τον θέλετε.
Το "σε χρειάζομαι" δεν είναι καθόλου κολακευτικό.
Το "σε χρειάζομαι" δεν εμπεριέχει επιλογή.
Και δε θέλω κανείς να με χρειάζεται.
Θέλω να με επιλέξει.
Γιατί δεν είμαι φάρμακο σε ράφι.

Reminder

Και να θυμάστε κορίτσια,  όσο χαλιά και να έχει πάει ή μέρα, πάντα μπορείς να χορέψεις μόνη σου μπροστά στον καθρέφτη και να σου λες πόσο γκομενάρα είσαι.

nevermind

Κάνω μπάνιο.
Βάζω μουσική.
Στρίβω τσιγάρο.
Κάθομαι με σβηστά φώτα, τυλιγμένη με μια πετσέτα και καπνίζω.
Κι είναι ίσως η στιγμή της μέρας που είμαι περισσότερο ο εαυτός μου.
Με μουσική, με ησυχία και με σκοτάδι.

Je veux partir

Σου 'χει τύχει ποτέ να είναι κάτι που περιμένεις να συμβεί, χωρίς όμως να το θέλεις, να θέλεις να καθυστερήσει όσο γίνεται περισσότερο και να νομίζεις πως ποτέ δε θα 'σαι έτοιμος να το αντιμετωπίσεις, πως απλά κάποια στιγμή θα αναγκαστείς και θα 'ναι τρομερά επίπονο, έως και αβάσταχτο;

Κάπως έτσι ένιωθα για την επικείμενη μετακόμιση.
Και τώρα πιστεύω πως θα 'ναι επίπονο.
Αλλά τώρα είμαι έτοιμη.

Γιατί όταν έβγαζα αυτή τη φωτογραφία στα 16 μου, ήξερα ήδη πόσο θα λάτρευα μεγαλώνοντας τη φυγή.

Οπότε ένα έχω να πω στο μέλλον και στη μοίρα και σε όλους γενικά:

BRING IT ON.

Κάθε φορά που διαφωνούμε σ' αγαπάω και λίγο παραπάνω.

διαπερνούνε την καρδιά μου χιλιάδες αμπέρ

Οι χατζηφραγκέτα, που λέτε, μπορεί να είναι κυρίως αστείοι, αλλά σήμερα έκατσα και σκέφτηκα έναν στίχο. Βασικά, ψέματα, δεν έκατσα να τον σκεφτώ, απλά εκεί που άκουγα το κλειδί της καρδιάς σου, ξαφνικά τον άκουσα σοβαρά τον στίχο αντί να τον ακούσω αστεία. Εδώ να σημειώσω πως τόση ώρα γράφω ακούγοντας το καλοριφέρ κι αυτό έχει σαν αποτέλεσμα να κουνιέμαι δεξιά-αριστερά στην καρέκλα, μιλάμε το 'χω τερματίσει το τυφλό το σύστημα.

ναι και που λέτε λέει

βρήκα το κλειδί της καρδιάς σου
όμως έχει πιτσικάρει Μαρία
δεν ανοίγει τώρα πια με τη μία
όπως άνοιγε παλιά ρε γαμώτο

κι είναι αλήθεια.
δεν ανοίγει τώρα πια με τη μία όπως άνοιγε παλιά.
αλλά χωρίς "ρε γαμώτο".
κι άμα θες να συνεχίσουμε με Χ+Φ,τότε να ξέρεις πως έτσι είναι κι έτσι πάει.

η άνοιξη θα φέρει

Τα φτιάχνεις με μια τύπισσα, πετάς στα σύννεφα, ακούς ένα συγκεκριμένο τραγούδι και το 'χεις συνδυάσει μαζί της.

Χωρίζετε, δεν είσαι καλά, το ξεπερνάς εν πάση περιπτώσει.

Βρίσκεις την επόμενη, ουάου και πάλι, πετάς ξανά στα σύννεφα και ακούς το ίδιο γαμημένο τραγούδι που είχες συνδυάσει με την πρώην.
Ε δεν καταλαβαίνω πώς το κάνετε αυτό, ειλικρινά.

Δεν καταλαβαίνω και -ναι θα γίνω υπερβολική- μου φαίνεται σα να σας λείπει λίγη ψυχή.

Εγώ δηλαδή, όταν η φάση μου αυτή τελειώσει, αν αυτό το τέλος είναι άσχημο, φαντάζομαι πως ίσως ποτέ ξανά στη ζωή μου δε θα ακούσω χατζηφραγκέτα. Ναι χατζηφραγκέτα παιδιά, μην κοροϊδεύετε.

my person

Λοιπόν ας το παραδεχτώ.Σ' αυτή τη συναυλία έκανα ένα λάθος. Άκουγα ένα σωρό ωραία τραγούδια και πάσχιζα να μπορέσω να τα συνδυάσω με εκείνον -ακόμα κι αν δε γινόταν. Κάθε στίχος σκεφτόμουν πώς θα μπορούσε να με εκφράσει σε σχέση με εκείνον -ακόμα κι αν δεν μπορούσε.

Κι είμαι σίγουρη πως κι εσύ, αν κάποια σκεφτόσουν εκείνη την ώρα, τότε σκεφτόσουν εκείνη. Κι εκείνη ήταν τόσο λάθος για σένα όσο κι εκείνος για μένα κι όμως χάσαμε όλα εκείνα τα τραγούδια για να τους σκεφτόμαστε, θε μου πόσο χρόνο χάσαμε. Πόσο χρόνο χάσαμε και πριν απ' αυτούς, πόσο χρόνο χάσαμε τόσα χρόνια.

Ήμασταν εκεί, ήσουν δίπλα μου, ήμασταν οι δυο μας.
Εγώ γούσταρα που ο Κότσιρας ξανάφησε μαλλί.
Εσύ γούσταρες που η Ρίτα κουνούσε έτσι ωραία τη μέση της.
Και το ρήμα γουστάρω έχει παθητική φωνή μόνο στον πληθυντικό
(εγώ το λέω αυτό, μην το ψάχνετε στη γαλάζια γραμματική του τριανταφυλλίδη)

Το μόνο που λέω είναι ας σταματήσουμε να χάνουμε χρόνο.
Έχουμε ακόμα συναυλίες για να πάμε.
Κι αυτή τη φορά να σκεφτόμαστε τα σωστά άτομα.
Και να σου πω ένα μυστικό;
Το σωστό άτομο είναι το άτομο που είναι εκεί.
Δεν είναι το σωστό άτομο επειδή είναι εκεί.
Είναι εκεί επειδή είναι το σωστό άτομο.

Γιατί το σωστό άτομο,θα είναι εκεί,ο κόσμος να χαλάσει.

μόνο αυτό

-Please don't tell anyone this, but I want to be happy.
-Of course you do, everyone does.
-Yes, but I didn't think I did. I made a promise such a long time ago that I was gonna take in experiences, all of them, so that I could tell other people about them and maybe save them. But it gets so tiring. I just want to be happy.

σέιντς οφ γκρέυ*

Η φάση δεν είναι ναι ή όχι. Οι άνθρωποι δεν είναι ή απολύτως συντηρητικοί ή όπου τους πάει ο άνεμος. Προφανώς κάποιοι ανήκουν στις δύο αυτές κατηγορίες, αλλά όχι η πλειοψηφία -τουλάχιστον έτσι (θέλω να) πιστεύω.

Η αλήθεια είναι πως μάλλον δείχνω να μην έχω και πολλά όρια κι αυτό ίσως είναι κάποιου είδους γοητεία, είμαι reckless σε κάποια θέματα, αλλά μέχρι ένα σημείο. Και το σημείο αυτό δεν είναι το ίδιο κάθε φορά αλλά έχει ξεκάθαρο ορισμό: μέχρι το σημείο που θέλω. Θα μπορούσαμε δηλαδή να πούμε πως δεν έχω σταθερά όρια, έχω όμως μεταβλητά, τα μεταβάλλω όπως θέλω, όποτε θέλω, αλλά γενικά υπάρχουν.

Απλά δεν είναι εκεί που τα 'χουν οι περισσότεροι άνθρωποι, δηλαδή ούτε στο απολύτως συντηρητική ούτε στο όπου φυσάει ο άνεμος. Αν δηλαδή ήταν δελτίο καιρού θα ήταν "οι άνεμοι θα πνέουν δυτικοί στα 3 μποφόρ,ο καιρός γενικά αίθριος, πιθανές καταιγίδες". Ούτε άσπρο -που καθόλου δε συμπαθώ- ούτε μαύρο -που λατρεύω. Γκριζάκι. Έλα τώρα ρε συ, λες και δεν ξέρεις πόσο λατρεύω το γκρίζο.

Φυσικά κι έχω όρια.
I know where to draw the line.
Απλά συνήθως δεν είναι κόκκινη γραμμή.
Είναι μάλλον ροζάκι.


*αυτό το γραψα με ελληνικά γιατί λυπήθηκα τα 15χρονα που θα γκουγκλάραν το φιφτυ σέιντς οφ γκρέυ για να καυλώσουν και θα πέφτανε σε τουτο δω το ροζ μπλογκ. πάντως σ'αυτά τα 15χρονα θα λεγα "δείτε το secretary, ειλικρινά πόσο καλύτερο μπορεί να ναι αυτό το φιφτυ σέιντς οφ γκρέυ; μιλάμε για τζέιμς σπέιντερ στα νιάτα του,να σε κοιτάει και να λες yes,sir."
το τραγουδάκι για το υστερόγραφο:

I keep a close watch on this heart of mine

Ή με άλλα λόγια, όπως διάβασα κάπου: yes,I am single and you have to be fucking amazing to change that.

people matter

Είναι κάποια πράγματα που τα κάνεις σχεδόν αντανακλαστικά, χωρίς να τα θέλεις πια, απλώς επειδή τα 'χεις συνηθίσει.

Οι άνθρωποι δεν πρέπει να ανήκουν σ' αυτά τα πράγματα.