girl like you*

Σήμερα άκουσα Rammstein στο τέρμα το τελευταίο δεκάλεπτο της δουλειάς.
Νομίζω δεν υπάρχει άλλος τρόπος να ακούς Rammstein.

Το συγκεκριμένο τραγούδι το είχα συνδυάσει με τον πρώτο καιρό που ήμουν μαζί με εκείνον.
Σήμερα δεν επικρατούσε η σκέψη του στο μυαλό μου,
ήταν απλώς ένα τραγούδι που μου αρέσει πολύ
και θέλω να το ακούω δυνατά.

Δε θέλω να κάνω σαν καμιά ετοιμοθάνατη γριά που αναπολεί τους έρωτές της
μα καμιά φορά τους σκέφτομαι
και πόσο πολύ τους αγάπησα
για πόσο λίγο
και στεναχωριέμαι.

Θέλω όλοι τους να είναι καλά
όσο πιο χαρούμενοι γίνεται
με κορίτσια που δε θα σταματήσουν να τους αγαπούν
και κορίτσια που δε θα σταματήσουν να αγαπούν.

Χαίρομαι που αγαπάω το παρελθόν μου.
Αγαπάω ολόκληρο το παρελθόν μου
άλλους πιο λίγο κι άλλους πιο πολύ.
Σε κάποιους ίσως να έλεγα και πάλι "ναι".

Όταν γνωρίζω κάποιον για πρώτη φορά,
δεν υπάρχει τίποτα που να μου κάνει χειρότερη εντύπωση,
απ' το να μιλάει υποτιμητικά για κάποια πρώην του.

Όσοι το κάνουν, πάντα προσδίδουν όλη την ευθύνη της αποτυχίας της σχέσης
στην κοπέλα.
Και το θέμα δεν είναι σεξιστικό, θα διαφωνούσα εξίσου με μία γυναίκα γι αυτό.
Κι ούτε εγώ αγαπώ τους πρώην μου επειδή δεν τους φέρθηκα καλά.

Ήμουν η καλύτερη γκόμενα.
Ήμουν η χειρότερη γκόμενα.
Η πιο τρυφερή.
Η πιο νευρική.
Η πιο ερωτική.
Η πιο αδιάφορη.

Κάτι πήγε στραβά.

Πάντα κάτι θα πηγαίνει στραβά.

Αυτό συνηθίζω να λέω σε όσες φίλες μου χωρίζουν και στεναχωριούνται.
Αν θες να μείνεις με κάποιον για πάντα,
θα πρέπει να χωρίσεις όλους τους προηγούμενους.
Αν μείνεις με κάποιον για πάντα, θα είναι ο μόνος που δε χώρισες.

Κι είναι στενάχωρο μα είναι κι αισιόδοξο.

* απαραίτητο αφιέρωμα στη δεκατία του 2000

Starry eyed
Clarified
Over lied
Never had a girl like you

hey, ok.

Οι τελευταίες μέρες είναι βουτηγμένες στη νοσταλγία.
Κι είναι περίεργο να το αισθάνεσαι αυτό για πράγματα πρωτόγνωρα.
Είναι που ξέρεις πως κάποτε θα σου λείπουν
και θα σου δημιουργούν αυτή τη γλυκόπικρη αίσθηση
πως τότε ήσουν λίγο χαρούμενος
—και λίγο δεν ήσουν—
αλλά είχες καλούς φίλους
που τραγουδούσαν ωραία τραγούδια
και που σε έκαναν να θες κι εσύ να τραγουδάς
—και παραδόξως να μην τα πηγαίνεις και άσχημα.

Που σε έκαναν να περνάς όμορφα τις άσχημες μέρες
—τις πάρα πολύ άσχημες μέρες—
και που τις νύχτες σε άφηναν να κλαις και να λιώνεις τη μάσκαρα
και να σου σκουπίζουν τα μάτια με χαρτί κουζίνας.
Να τους λες "τον αγαπώ"
και να σου λένε "το ξέρω κοριτσάκι μου"
κι ύστερα να κοιμάσαι δίπλα στους αγαπημένους σου άνθρώπους
και να μην πειράζει τόσο πολύ.

Κι ύστερα να ξυπνάς και να είναι κι αυτός εκεί.
Και να σε κάνει να γελάς και να σ' αγκαλιάζει σφιχτά
και να νιώθεις τόσο τυχερή που τον έχεις κάπως
και τόσο άτυχη που δεν τον έχεις κάπως αλλιώς.

Κι ύστερα να μπαίνεις στο αμάξι με την κολλητή και να φεύγεις
και να βάζεις τα κλάματα στη διαδρομή
και να σου κρατάει το χέρι όταν δεν αλλάζει ταχύτητες.

Ύστερα να φτάνεις σπίτι, να αγαπάς τη μαμά σου, να σου 'χει λείψει
αλλά να μη θες να σε δει ξανά να κλαις
γιατί σ' έχει δει τόσο πολύ κλαμένη που είναι κρίμα.
Να την αγκαλιάζεις σφιχτά και να της λες πως την αγαπάς
και να περιμένεις να φύγει απ' το σπίτι
για να βάλεις αυτό το τραγούδι πάλι
και να κλαις μέχρι να μην μπορείς άλλο.

Hey.
Ok.

things to (not) do

Πάλι με τα μούτρα έπεσα, λες κι υπάρχει άλλος τρόπος να πέσει κανείς.
Δεν είμαι δα και καμιά γάτα να προσγειωθώ στα τέσσερα.
Όλο σκέφτομαι πως τζάμπα στεναχωριέμαι και πως
θα μπορούσα όλα να τα περνάω πιο ανώδυνα
αρκεί να με ένοιαζαν οι άνθρωποι λίγο λιγότερο.
Αρκεί να τους καταλάβαινα λίγο λιγότερο.
Αρκεί να ερωτευόμουν λίγο λιγότερο
και να έδινα σε όλους λίγo λιγότερη σημασία.

Και τότε τι θα ευχαριστιόμουν, σε ρωτώ;

Εσύ δεν ήσουνα ριμπάουντ.
Δεν το ήξερες, δε στο είχα πει, το είχα πει όμως σε μένα.
Ξέρεις τι σημαίνει να διαβεβαιώνεις τον εαυτό σου για κάτι;
Σημαίνει πως δεν είναι ψέματα.
Δε διαβεβαίωσα εσένα, δεν είναι δικιά μου δουλειά η δική σου ανασφάλεια.
Δικιά μου δουλειά είναι η δική μου ανασφάλεια.

Εσύ ίσως να μην ήσουνα ριμπάουντ.
Εγώ ήμουν σίγουρα.
Ποιος λες να κέρδισε περισσότερα απ' την αντιμετώπισή του;
Θα πω εγώ.

Θα πω εγώ, γιατί εγώ έστω και για λίγο
αγαπώ πολύ
αγαπώ βαθιά
αγαπώ αληθινά
και νοιάζομαι ειλικρινά.

Και φαίνεται πως το να μην λογαριάζω το μέλλον
και τα προγνωστικά, δεν ήταν γνώρισμα της ηλικίας μου·

ήταν γνώρισμα του χαρακτήρα μου.

Και σκέφτομαι δύο φράσεις τώρα:

η μία είναι από ταινία και λέει

I've been learning how to not trust people and I'm glad I failed

και η άλλη είναι από βιβλίο και λέει

κοίτα μην πεθάνεις χωρίς να δοκιμάσεις 
τι θαύμα είναι να γαμάς από έρωτα

this game is always wicked

Κάποια στιγμή σύντομα ίσως χρειαστεί να σε ξεπεράσω.
Δεν ξέρω πόσο σύντομα θα χρειαστεί
και πόσο αργότερα θα επιτευχθεί.
Σίγουρα όμως πρέπει πρώτα να φύγουν
οι μελανιές απ' τους καρπούς μου.

αλλιώς τώρα

Σήμερα ξύπνησα στις 06:10 όπως κάθε μέρα.
Αντίκρυσα έναν ουρανό μπλε πολύ σκούρο
γεμάτο με σύννεφα φωτισμένα απ' την πανσέληνο, με χρώμα ασημί.
Το θέαμα έμοιαζε πολύ με περιτύλιγμα γνωστού σοκολατακίου.
Δεν είχα ποτέ μέχρι τώρα πρόβλημα με το να ξυπνάω τόσο νωρίς για τη δουλειά.
Σκεφτόμουν όμως πως ίσως να με ενοχλεί όταν θα ξυπνάω νύχτα.
Ε όχι απλά δε μ' ενοχλεί...νιώθω πως είναι άδικο να μη βλέπουν όλοι αυτό τον ουρανό.
Νιώθω πως είναι τεράστιο προνόμιο.

Φταίει βέβαια και που σήμερα ήταν η πρώτη εντελώς φθινοπωρινή μέρα.
Δεν έχει έρθει ακόμα η χρονιά που θα με διαψεύσει:
το φθινόπωρο είναι ό,τι καλύτερο συμβαίνει στον χρόνο.

Θυμάμαι εκείνο το φθινόπωρο που ήμουν πρωτοετής σε καινούρια πόλη, μόνη.
Σε καινούριο σπίτι, μόνη.
Και μόνο μόνη δεν ένιωθα.
Ένιωθα γαλήνη.
Ξάπλωνα μόνη στο κρεβάτι μου το απόγευμα,
κοιτούσα τις πορτοκαλί κουρτίνες μου
και άκουγα την Αλεξάνδρεια στο ριπήτ.
Το σπίτι ήταν σχεδόν άδειο αλλά καθόλου μίζερο.
Δεν ήταν άδειο έχοντας υπάρξει γεμάτο.
Ήταν άδειο επειδή δεν είχε γεμίσει ακόμα.
Και συνειδητοποιώ πως η έλλειψη περιεχομένου από μόνη της ποτέ δε συνιστά κακή κατάσταση.
Η έλλειψη περιεχομένου μπορεί να χαρακτηριστεί μόνο σε σύγκριση με την προηγούμενη κατάσταση.
Έτσι το σπίτι δεν ήταν άδειο, ήταν μονάχα καινούριο.
Κι επειδή οι καταστάσεις ορίζονται από γεγονότα κι όχι από λόγια,
έτσι κι εγώ δεν είμαι χωρισμένη· είμαι ελεύθερη.

Κι εσύ δεν είσαι ριμπάουντ·
είσαι ένας τύπος που μου φέρεται όμορφα και αξίζεις όλη μου την προσοχή.
Και θα την έχεις.

ΥΓ ελπίζω να 'χετε μάθει μέχρι τώρα πως τα τραγούδια είναι συχνότατα άσχετα με τα γραφόμενα, γι αυτό θα αφήσω εδώ το κιφ του Μητροπάνου διότι αυτό έχω κολλήσει τελευταία.

...in spite of me

.....βρε λέτε;

Welcome to the dark side

Όταν είμαι ο κακός μου εαυτός, όπως χτες βράδυ για παράδειγμα, σκέφτομαι πως τα δικά μου χέρια είναι πάντα τα λάθος χέρια, και για τα κορμιά και για τα μαχαίρια.
Κυρίως για τα κορμιά όμως.