with a little help from my friends

Να 'σαι σε μια ωραία παραλία με ωραία πράσινα νερά και να δύει ο ήλιος
και να 'χει κολλήσει το βλέμμα σου σε κάτι που δεν κοιτάς στ' αλήθεια,
να σκέφτεσαι με πυρετώδη τρόπο,
τέτοιον που ίσως σε κάνει να συνοφρυώνεσαι
και που σίγουρα σε κάνει να γουρλώνεις τα μάτια σου,
τέτοιον που νιώθεις πως τα λες αυτά που σκέφτεσαι
γιατί δεν μπορεί να μην κάνουν θόρυβο.
Και λίγο πριν κάνεις τη μεγάλη βουτιά στα πιο σκοτεινά σημεία του μυαλού σου
ένας φίλος σε αναγκάζει να τον κοιτάξεις και σου λέει
"Δεν είναι όπως τα σκέφτεσαι τα πράγματα. Είναι αλλιώς."

 Και κάπως έτσι καμιά φορά μας σώζουν οι φίλοι μας.

Σ' αυτόν τον άνθρωπο να μην κάνεις φραπέ με το τελευταίο βολιώτικο καλαμάκι;
Ε, κάνεις.

τα καλαμάκια μετακομίζουν

Τελικά έμειναν 11 καλαμάκια.
Τα μέτρησα.
Για αποκλειστικά συναισθηματικούς λόγους, τα μετακόμισα κι αυτά.

closing walls and ticking clocks II *

Ήμουν πάντα τρυφερή φίλη. Και γκόμενα μάλλον τρυφερή ήμουν, αλλά αυτό δε θα μας απασχολήσει αυτή τη στιγμή. Είμαι τρυφερή φίλη. Θα σε πάρω αγκαλιά σε ένα μπαράκι και δεν πα' να νομίζουν όλοι ότι είμαστε ζευγάρι; Θα σου δώσω και φιλάκι. Κι όταν δε θα είμαι καλά, θέλω οι φίλοι μου να μου χαϊδεύουν τα μαλλιά. Κι όταν αυτοί δεν θα είναι καλά θα τους χαϊδεύω την πλάτη και θα τους παίρνω διακριτική αγκαλίτσα, μη μας περάσουν και για φλώρους δυο μέτρα παλικάρια.

Θα μου λείψουν οι φίλοι μου, αλλά δε θέλω γκραν αποχωρισμό γιατί ξέρω πώς θα ήταν κάτι τέτοιο και νομίζω πως δε θέλω. Γι αυτό λέω σταδιακά στον καθένα πως θα μου λείψει ή πως τον αγαπώ, για να μη μου πέσουν όλοι μαζί.

— Αχ ρε χαζό, θα μου λείψεις. Είσαι πολύ εντάξει παιδί.
— Αχ ευχαριστώ! Ε κι εμένα θα μου λείψεις προφανώς.

~

— Θα σου λείψω;
— (αμήχανο γέλιο) Είσαι κακιά.
— Εσύ είσαι κακός.

~

— Ρε πολύ σ' αγαπώ.
— Κι εγώ ρε σκατό.

~

Ακούω πολύ Editors. Ακούω σχεδόν μόνο Editors. Βασικά ακούω πολύ το Sugar. Βασικά ακούω σχεδόν μόνο το Sugar. Αν επιτρεπόταν να ακούσεις ένα τραγούδι ένα συγκεκριμένο αριθμό συνεχόμενων φορών, σίγουρα το έχω ξεπεράσει. Γι αυτό τώρα έβαλα τη λίστα να παίζει, για να σταματήσω να σκέφτομαι μόνο "there is sugar on your soul / you're like no one I know". Και τώρα σκέφτομαι

People are fragile things you should know by now

Be careful what you put them through

Δεν το πιστεύω όμως. Είμαι πολλά. Αλλά fragile δεν είμαι, ρε φίλε. Ε όχι και fragile.

 * να ψάχνεις τίτλο για το ποστ, να βρίσκεις, να σκέφτεσαι πως κάτι σου θυμίζει και μάλλον τον έχεις ξαναχρησιμοποιήσει, να κάνεις γρήγορη αναζήτηση στο μπλογκ, όντως τον είχες ξαναχρησιμοποιήσει. Πριν σχεδόν ακριβώς 2 χρόνια. Όταν δε μετακόμιζες, αλλά σκεφτόσουν πώς θα 'σαι όταν θα μετακομίζεις. Και σκέφτηκες ακριβώς τον ίδιο τίτλο. Και τότε και τώρα. Ε μ' άρεσε αυτό. Πολύ μου άρεσε. Και τα καλαμάκια τελειώνουν.

and then, to put it away*

Μπορεί να νομίζεις ότι συμφιλιώθηκες με την ιδέα της μετακόμισης, αλλά κάποια πράγματα τα συνειδητοποιείς πιο αργά, όταν θα υπάρξει αφορμή.

Όταν σου 'ρθει ένα μέιλ από το public και μπεις να δεις τη γραφική ύλη και ψάχνεις τους φακέλους που σε βολεύουν περισσότερο, μόνο για να συνειδητοποιήσεις πως δε χρειάζεσαι άλλους φακέλους γιατί δε θα 'σαι εκεί να πηγαίνεις στη σχολή και να κρατάς σημειώσεις και να 'χεις έτσι κάτι για να γεμίσεις τους εν λόγω φακέλους.

Ή όταν ανοίγεις τη ντουλάπα και σκέφτεσαι πως δε θα ξαναχρειαστείς χειμωνιάτικα ρούχα εδώ πέρα.

Όταν πλένεις τα δόντια σου με την καινούρια οδοντόκρεμα και ξέρεις πως αυτή η οδοντόκρεμα είναι η τελευταία, γιατί δε θα 'χει τελειώσει μέχρι να φύγεις.

Και τέλος, όταν κάνεις καφέ και βλέπεις όλα αυτά τα καλαμάκια και σκέφτεσαι για άλλη μια φορά με αγωνία, άραγε θα προλάβουν να τελειώσουν εδώ τα καλαμάκια; Δε θέλω να τα μετρήσω, ας αφήσω κάτι για έκπληξη. Το μόνο σίγουρο πλέον είναι, πως αν δεν τελειώσουν θα τα μετακομίσω. Όσο χαζό κι αν είναι να μετακομίζεις καλαμάκια. Έχουν αποκτήσει σημασία.

*για κάποιο λόγο δεν μπορώ να σταματήσω να σκέφτομαι το σημείωμα (το αυτοκτονικό σημείωμα) που άφησε η Βιρτζίνια Γουλφ στον σύζυγό της, Λέοναρντ:

To look life in the face, always, to look life in the face 

and to know it for what it is. 

At last to know it, 

to love it for what it is, 

and then, to put it away.

τα καλαμάκια vol 2

Σήμερα ήρθε στο σπίτι για καφέ η σοφή μου φίλη.
Είχε πολλούς μήνες να συμβεί αυτό, γιατί δε μένει πια εδώ κι έτυχε να βρισκόμαστε περισσότερο στη δική της πόλη. Άρα πολύ χάρηκα που ήρθε για καφέ η σοφή μου φίλη :)

Πήγαμε στην κουζίνα, εκείνη έφτιαξε φραπέ κι εγώ κρύο κακάο με κανέλα (ναι, σ' όλα τα ροφήματα βάζω κανέλα). Τα βάλαμε σε ποτήρια με παγάκια κι ύστερα ανοίξαμε το ντουλάπι και πήραμε τα δύο τελευταία καλαμάκια απ τη συσκευασία.

Ηθικό δίδαγμα;
Αφού τα καλαμάκια είναι μονάδα μέτρησης του χρόνου κι αφού τα καλαμάκια άρχισαν με μένα να πίνω μόνη μου καφέ και τέλειωσαν με μένα και τη σοφή μου φίλη να πίνουμε καφέ και κακάο, άρα τα καλαμάκια δεν εξαρτώνται από κανέναν γκόμενο, εξαρτώνται από μένα κι από τους φίλους μου. Άρα ο χρόνος δε μετριέται με κανέναν γκόμενο, ο χρόνος μετριέται με μένα και με τους φίλους μου (και με κάποια βιβλία και κάποια σιντί).

Μπορεί να μη φαίνεται τώρα πόση σημασία στ' αλήθεια έχει αυτό που έγινε σήμερα, αλλά εγώ όταν αντίκρισα τη συσκευασία με τα δύο μόνο καλαμάκια, ένιωσα σα να φυγε μια πέτρα που με πλάκωνε.

ΥΓ νιώθω την ανάγκη να εξαιρέσω τους γκόμενους που είναι οι καλύτεροί σου φίλοι γιατί,ε, γιατί πρέπει να τους εξαιρέσω πώς να το κάνουμε; :Ρ

τα καλαμάκια στο SI

Κάποια στιγμή, πέρυσι, είχα σκεφτεί τα καλαμάκια σαν μονάδα μέτρησης του χρόνου.
Γιατί είναι πολλά και δεν ξέρεις πότε θα τελειώσουν και πού θα είσαι και τέτοια.
Σκεφτόμουν πως εγώ θα μετακομίσω και τα καλαμάκια δε θα 'χουν τελειώσει ακόμα και τι θα τα 'κανα; θα τα πετούσα; ή θα τα μετακόμιζα κι αυτά; χαζό δεν είναι να μετακομίζεις καλαμάκια;
Αλλά τώρα δε νομίζω να μην έχουν τελειώσει, γιατί φέτος πίνω φραπέ -όχι τον απλό και πικρό, εκείνον τον άλλον με το φουντούκι, τον εθιστικό που λέει και η Λορέλ- και τα καλαμάκια θα τα τελειώσω, κι αν δεν τα τελειώσω μόνη μου τότε θα τα τελειώσω με παρέα ή θα τα τελειώσουμε παρέα. Το σίγουρο είναι πως τα καλαμάκια θα τελειώσουν χαρούμενα (όπως όλοι άλλωστε :Ρ).

Άλλο είναι το πόιντ όμως.
Το πόιντ είναι πως πέρυσι μετρούσα το χρόνο από ένα σημείο και μετά.
Μετρούσα τον χρόνο με τα καλαμάκια κι ο χρόνος ήταν ημιευθεία.
Τώρα μετράω τον χρόνο σαν έννοια, σαν ευθεία χωρίς αρχή και τέλος.
Τώρα μετράω τον χρόνο σαν έννοια, όχι σαν διάνυσμα.

closing walls and ticking clocks

Αυτό το θυμάστε; Υπάρχει και το ανάποδο. Να μη θες να κάνεις μπάνιο, μπας και κρατήσεις πάνω σου τις μέρες για λίγο ακόμα.

Και μια μέρα ξυπνάς, κοιτάς την καινούρια συσκευασία με τα καλαμάκια κι αναρωτιέσαι πού θα είμαι όταν θα τελειώσουν όλα αυτά τα καλαμάκια;
Πώς θα είμαι;
Και δεν έχεις ιδέα.

Αλλά τα καλαμάκια κάποτε θα τελειώσουν κι η αφίσα πάνω απ' το κρεβάτι θα συνεχίσει να σε κοιτάει και δεν ξέρεις πού θα είσαι σε πέντε χρόνια.
Εδώ λέμε ότι δεν ξέρεις πού θα είσαι όταν τελειώσουν τα καλαμάκια.

Αλλά οι αφίσες είναι αφίσες κι η συγκεκριμένη έχει αντέξει 3 μετακομίσεις, δεν θα αντέξει και την τέταρτη.
Και τα καλαμάκια κάποτε θα τελειώσουν και κάπου θα είσαι.
Και θα κάνεις και μπάνιο.
Αλλά οι μέρες δε θα φύγουν από πάνω σου.
Οι μέρες δε φεύγουν από πάνω σου με λίγο νερό και σαπούνι.
Οι μέρες φεύγουν όταν θέλεις να φύγουν.
Οι μέρες είναι δικές μου.
Και είναι πάνω μου και γύρω μου και μέσα μου.