(party) animal instinct

~

ο έρωτας θα 'ναι πάντα γιορτή.

~

αυτό το καλοκαίρι πόσο σου μοιάζει.

~

thunder σα να μπαίνει η άνοιξη.

~

πίου πίου το νινί μου με πυροβόλησε κάτω.

~

μου λες δε γίνεται.πως αποκλείεται.

(εδώ,δε θ'αντέξω,θα το σποϊλάρω το άσμα: γίνεται,γίνεται,γίνεται)

~

α, αυτό με το χοροπήδημα 30'' τη μέρα το θυμάστε; ντάξει, είμαι καλυμμένη για ενάμιση χρόνο περίπου.

ιμπόρταντ απντέητ: φωτιά με φωτιά, χημεία,ζημιά.

"we need to dance it out"

Κάποτε είχα διαβάσει σε ένα περιοδικό πόσο καλό κάνει το να χοροπηδάς, έστω για 30 δευτερόλεπτα τη μέρα. Απλά να χοροπηδάς, να βάζεις ένα χαζό τραγούδι, να χοροπηδάς σαν χαζή και μετά να 'σαι καλά. Γιατί όσο χαζό κι αν είναι, μετά είσαι καλά. Ντάξει, δε θεραπεύει καμιά αιτία το χοροπήδημα, αλλά με τα συμπτώματα τα πάει πολύ καλά.

Σήμερα που λες, χοροπήδησα για 5 μέρες περίπου :Ρ
Όταν πιστεύω πως τα πράγματα έχουν πάρει το στραβό το δρόμο θυμάμαι αυτή τη σκηνή που κατ'εμέ είναι η καλύτερη σκηνή του grey's anatomy, EVER.

Τσιμπήστε και το τραγουδάκι, και dance it out :D

PS εσείς εκεί στα εξωτερικά, που δεν έχετε γκρηκ σάμμερ και τέτοια,βρίστε με όσο θέλετε, αλλά εγώ τη σημερινή,την ασταμάτητη βροχή πολύ την απολαμβάνω και σκέφτομαι διάφορα τραγούδια που λένε για νερό όπως μαλλιά βρεγμένα/δάχτυλα μπλεγμένα και γδύσου κι από τα μάτια μου πάρε νερό και πλύσου και τέτοια. Με συγχωρείς Ε., il y a rien de personnel :Ρ

the soul can wait

Εκεί που τελειώνει ο Λειβαδίτης μάλλον αρχίζουν οι interpol.
Γιατί ο Λειβαδίτης τα σπάει ρε φίλε, αλλά σε κάποια θέματα δεν ξέρει το χριστό του.

να μ' αγκαλιάζεις

Τις μέρες που δεν είναι όλα καλά, ή που όλα είναι όπως ήταν αλλά εγώ δεν είμαι πολύ καλά, δεν τις αφήνω να περνάνε έτσι.

Αυτές οι μέρες θέλουν τουλάχιστον μία καινούρια κρέμα σώματος, γιατί εμένα η αγαπημένη μου αίσθηση είναι η όσφρηση και ώρες ώρες -ή ίσως όλες τις ώρες- πιστεύω πως όλα διορθώνονται προσωρινά αν μυρίσεις κάτι όμορφο.

Θέλουν όση ήρεμη μουσική μπορείς να βρεις. Ώρες ώρες -ή ίσως όλες τις ώρες- πιστεύω πως όλα διορθώνονται με την Αμελί.

Ένα δροσερό τσάι που να 'χει και λίγο κάρδαμο είναι ό,τι πρέπει.
Ή λίγο γιασεμί.

Κι ένα βιβλίο που να μην πραγματεύεται τίποτα σοβαρό, μόνο κάτι ευχάριστο, μπουχτίσαμε πια στη σοβαρότητα, κάποιες μέρες θέλουν ελαφριά λογοτεχνία.

Και μια αγκαλιά ρε παιδιά.

Όλες οι μέρες θέλουν τουλάχιστον μία αγκαλιά -που εμένα μία μου φαίνεται πολύ λίγη, αλλά όταν ζεις μόνος σου δεν περισσεύουν οι αγκαλιές δυστυχώς και δεν μπορείς να αιφνιδιάζεις τον κόσμο στο δρόμο.

Αν στ' αλήθεια λείπει κάτι απ' τη ζωή μου είναι οι αγκαλιές.
Όχι η αγάπη, όχι κάποιος να με νοιάζεται, ούτε να νοιάζομαι εγώ για κάποιον -αυτά υπάρχουν.

Αλλά λυπάμαι τόσο πολύ τα βράδια που σκέφτομαι "σήμερα δεν αγκάλιασα κανέναν". Νομίζω κανείς δεν πρέπει να κοιμάται χωρίς να 'χει αγκαλιάσει κανέναν. Και να, σκέφτομαι, αυτή μάλλον είναι η αιτία της αϋπνίας. Άνετα κοιμόμουν απ' τις 11 αν είχα αγκαλιά για καληνύχτα. Αλλά όταν κανείς  δε σε παίρνει αγκαλιά πριν κοιμηθείς τότε για να πέσεις στο κρεβάτι πρέπει να νυστάξεις τόσο πολύ που να μην αντέχεις άλλο.

Και κάπως έτσι πάει 3 η ώρα κάθε βράδυ.

μη μου ξαναφύγεις πια

Είχα διαβάσει κάποτε αυτό για τη θεωρία της σχετικότητας που έλεγε κάτι για έναν άντρα που περνάει μια ώρα με μια όμορφη γυναίκα και ένα λεπτό με το χέρι του πάνω σε κάτι που καίει και πόσο διαφορετικά θα του φαινόταν πως κυλάει ο χρόνος κι ότι αυτό, λοιπόν, είναι η θεωρία της σχετικότητας. Το είχα κατανοήσει και τότε αλλά τώρα το καταλαβαίνω.

Καταλαβαίνω κάθε λεπτό κάθε μέρας να περνάει βασανιστικά αργά, καταλαβαίνω τη σημασία της λέξης ανυπόφορα. Και χτες σε μια τεράστια παρέα με κιθάρες παιζόταν το μη μου ξαναφύγεις πια κι αγκάλιασα την αγαπημένη και βρέθηκα ξαφνικά να κλαίω σ' ένα μπαλκόνι με θέα όλο το Βόλο κι όλο το Πήλιο. Γιατί κατάλαβα και τι σημαίνει ανυπολόγιστα σκληρός.

Νιώθω να με βαραίνουν τα βλέφαρά μου και νιώθω τα μάτια μου να μη στεγνώνουν σήμερα και νιώθω κι όλη την έκταση της υπερβολής μου και νιώθω αδύναμη να της αντισταθώ.

Γιατί όλα υπερβολικά είναι. Και τώρα θα γαμήσω το κλίμα όπως μόνο ένας άνθρωπος των θετικών επιστημών μπορεί να κάνει, γιατί σκέφτομαι τις υπερβολές σε διάγραμμα με Χ και Υ άξονες.

Κι ύστερα γίνομαι πάλι ένα απλό κορίτσι και σκέφτομαι πόσο θλιβερό είναι που τείνουν έτσι ασυμπτωτικά προς τους άξονες χωρίς ποτέ να τους αγγίζουν.

Υπερβολικά θλιβερό.

το καλοκαίρι θα 'ρθει και θα πάρει κι εσένα μαζί*

Ήθελα μια χαζή καλοκαιρινή όζα, απ' αυτές που κάθε κορίτσι χρειάζεται να 'χει.
Πήρα τρεις χαζές καλοκαιρινές όζες, απ' αυτές που κανένα κορίτσι δε χρειάζεται να 'χει.

Κι εκεί που περίμενα να πάρω τα ρέστα μου βλέπω κάτι φουξ μπαλάκια που ήταν σκουλαρίκια. Οπότε τώρα έχω και φούξ μπαλάκια που είναι σκουλαρίκια. Και που κανένα κορίτσι που έχει τελειώσει το δημοτικό δε χρειάζεται να 'χει.

Αλλά να σας πω κάτι; Όλα τ' αγόρια κι όλα τα κορίτσια του κόσμου, τα πράγματα που χρειάζεται να 'χουν είναι τραγικά λίγα. Ή μάλλον όχι. Όχι "τραγικά". Εκπληκτικά. Είναι εκπληκτικά λίγα. Τα υπόλοιπα είναι καλοκαιρινά μπόνους. Αυτή τη στιγμή δηλαδή, σε ένα τετράμηνο θα 'ναι φθινοπωρινά μπόνους, δεν είναι το καλοκαίρι πιο γενναιόδωρο απ' τις άλλες εποχές. Απλώς είναι πιο εύκολο. Γιατί όλα είναι πιο εύκολα με ήλιο. Οι άλλες εποχές θέλουν στοργή και προδέρμ. Και θα δώσουν κι αυτές.

*στην ομορφιά του θα γίνεις χαζούλα όπως ήσουν μικρή

στο 'πα μια βραδιά που είχα γίνει σκνίπα

αυτό γιατί έχω πολύ καιρό να κάνω ποστ μόνο με τραγούδι, χωρίς περιττό μπλα μπλα. ε και καμιά φορά χρειάζεται.

wonder-ing

Αναρωτιέμαι πόσα χαλάκια σε πόσες εξώπορτες να 'χουν κλειδί από κάτω.
Πόσες γλάστρες σε πόσες βεράντες έχουν κλειδί από κάτω;
Στοιχηματίζω πως είναι λιγότερες απ' οσες σε κάνουν να πιστεύεις οι ταινίες.

Είναι κάποιες καταστάσεις που οι ταινίες τις παραφουσκώνουν.
Κι είναι και κάποιες άλλες για τις οποίες καμία ταινία δε θα'ναι ποτέ αρκετή.

Αναρωτιέμαι πόσες ιστορίες κρύβουν μια ταινία από κάτω.
Πόσες ταινίες κρύβει κάθε ιστορία από κάτω;

YΓ ίσως το να αναρωτιέσαι σημαίνει να δημιουργείς θαύματα. γιατί πώς αλλιώς;

a big big girl in a big big world

Σήμερα ήταν μια ωραία μέρα. Η θερμοκρασία ήταν όπως έπρεπε, η φωτεινότητα ήταν όπως έπρεπε και η λέσχη είχε φαΐ που τρωγόταν ευχάριστα. Το ποδήλατό μου τελευταία είναι κι αυτό όπως πρέπει κι αυτό ομολογουμένως κάπως με αγχώνει* πριν δε φοβόμουν μήπως μου το κλέψουν,κανείς δε θα το ήθελε. Αλλά δεν πειράζει, γιατί πριν δεν ευχαριστιόμουν τις βόλτες,προτιμούσα να πάω με τα πόδια. Τώρα ξανααγάπησα το ποδήλατό μου και σκέφτηκα πως ίσως την άνοιξη ανανεώνονται όλες οι σχέσεις, όχι μόνο οι ανθρώπινες αλλά κι αυτές που έχουμε με τα πράγματα.

Σήμερα ανανέωσα και τη σχέση μου με την Αμάντα κι αυτό με γέμισε με μια ανεμελιά που πολύ χρειαζόμουν. Γιατί πολλή βαριά ανάγνωση είχε πέσει τελευταία γιατί μάλλον προσπαθούσα να με πείσω πως είμαι μεγάλο κορίτσι απ'αυτά που διαβάζουν Σοπενχάουερ και Μπρυκνέρ και τέτοιους. Που μια χαρά είναι οι άνθρωποι,δεν τους κατηγορώ κι αλήθεια σας λέω, κι αυτούς τους ευχαριστήθηκα. Αλλά επειδή κατά βάση είμαι μικρό κορίτσι είχα την ανάγκη να πάω σ'αυτό το πανέμορφο καφέ που δουλεύει η φίλη μου η Ειρήνη, να πιω κρύο καφέ και να διαβάζω για ένα κορίτσι που ερωτεύτηκε ένα αγόρι κι έκανε ένα παιδί με ηλεκτρικά μάτια, για μαγείες και περιπλανώμενους θιάσους και τέτοια. Και στα διαλείμματα απ'το διάβασμα να λέμε με τη φίλη μου τι όμορφη που είναι η μέρα και πόσο καλό μας κάνει ο ήλιος.

Γιατί δεν είμαστε μεγάλα κορίτσια, είμαστε μικρά κορίτσια που καμιά φορά κάνουν πράγματα που είναι για μεγάλους, και επειδή τα κάνουμε καλά μάλλον μπερδευόμαστε λίγο, αλλά εγώ θα το θυμάμαι: είμαι ένα μικρό κορίτσι.

Το τραγούδι παρτε το κι απολαύστε το ένοχα όπως κι εγώ. Έτσι γιατί η σημερινή ωραία μέρα τέλειωσε με μπύρα σ'ένα μαγαζί με βαρύγδουπο όνομα και πολύ κόσμο -που κανείς μας δεν ξέρει γιατί έχει τόσο κόσμο, είναι απλά ένα μαγαζί- και επειδή σήμερα αντί για στην υγεία μας λέγαμε χρόνια πολλά στην ελενίτσα τη φουρέιρα.

πάμε Σαγκάη,πάμε Τήνο,πάμε Πάρο*

Είμαι άνθρωπος που επικεντρώνεται στα θετικά όταν έχει υποχρεώσεις. Δηλαδή άμα πρέπει να διαβάσω μηχανική ρευστών, πρέπει πρώτα να με πείσω πως εμένα μ' αρέσει η μηχανική ρευστών ρε παιδί μου. Ξεκινάω απ'το "αχ μα κοίτα τι ωραίο χρώμα έχει το εξώφυλλο" και μετά αρχίζω να βρίσκω ενδιαφέροντα όλα τα πράγματα που διαβάζω γιατί εντάξει,ενδιαφέροντα είναι,απλά δεν είναι ωραία να πρέπει να τα μάθεις.

Κι εντάξει, 3 εξεταστικές το χρόνο είναι, καλό είναι και το διάβασμα, δε λέω.

Αλλά βασικά έλα πάμε παραλία για νυχτερινό μπανάκι!

*

 

that time of the year

Λοιπόν για σας δεν ξέρω, για μένα ένας τρόπος υπάρχει για να κάτσω επιτέλους για διάβασμα.

Βήμα 1. Βρίσκεις κάπου -στα αρχεία σου, στο μπ3 σου, στο γιουτιούμπ ρε αδερφέ- το supermassive black hole.
Βήμα 2. Βάζεις ακουστικά -όχι για σένα,για τη φουκαριάρα τη γειτόνισσα
Βήμα 3. Ρυθμίζεις ένταση στο τέρμα.
Βήμα 4. ...and play.

Άντε καλή εξεταστική.