Πριν λίγο είπα κάτι στον εαυτό μου. Δεν έχει σημασία τι είπα αλλά αμέσως κατάλαβα πως μίλησα στον εαυτό μου κι έτσι το επόμενο πράγμα που μου είπα ήταν "ο χριστός κι η παναγιά,γιατί μιλάω μόνη μου"?
Και μετά σκέφτηκα κάτι. Σκέφτηκα πάλι καλά που πού και πού μιλάμε μόνοι μας. Θα ήταν παράλογο να μη μιλάμε στον εαυτό μας.Για έναν πολύ θλιβερό λόγο: γιατί αν δεν μιλούσαμε στον εαυτό μας,τότε οι άνθρωποι που είναι τελείως μόνοι τους δε θα ακούγανε ποτέ τη φωνή τους. Τραγικά μελαγχολικό το βρίσκω,γι αυτό κι έχω 3 καθρέφτες στο σπίτι,να μου μιλάω όποτε μου 'ρθει.
Εγγραφή σε:
Σχόλια ανάρτησης (Atom)
Εσπρεσιέρα
Γυρνώντας σπίτι πέρασα από το γωνιακό καφέ. Δοκίμασα διάφορες ποικιλίες τελευταία, κι εκεί έχει την καλύτερη. Ζήτησα να τον κόψουν για μηχαν...
-
Γυρνώντας σπίτι πέρασα από το γωνιακό καφέ. Δοκίμασα διάφορες ποικιλίες τελευταία, κι εκεί έχει την καλύτερη. Ζήτησα να τον κόψουν για μηχαν...
-
Έχω βαρεθεί να ακούω συνεχώς τα ίδια πράγματα: «μην είσαι τόσο παρορμητική» «παραείσαι αυθόρμητη» «προσγειώσου» Μπλα μπλα μπλα μπλ...
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου