Είναι, λέει, μια ασθένεια που, όταν την έχεις, κλαις δάκρυα από αίμα.
Αν αυτό ήταν αποτέλεσμα συναισθηματικής κατάστασης, θα είχε πολύ ενδιαφέρον.
Ή μάλλον όχι. Θα ήταν πολύ θλιβερό και άδικο. Γιατί τότε, θα 'βλεπες κάποιον να κλαίει δάκρυα από αίμα και δε θα σου περνούσε απ'το μυαλό πως απλώς η μέρα του δεν είναι καλή, πως μάζεψαν τα ρούχα στο πλυντήριο ή πως κόπηκε σ'ένα μάθημα.
Όχι. Αν κάποιος έκλαιγε αίμα θα ήξερες πως κάτι στ'αλήθεια δεν πάει καθόλου καλά. Και θα ήταν άδικο, γιατί αυτά τα πράγματα, αν θες τα λες, και κανενός τύπου τα δάκρυα δεν έχουν το δικαίωμα να το μαρτυράνε για σένα.
Φαντάζεσαι μια θλίψη τόσο βαθιά που να μπορούσες να κλάψεις αίμα;
Σα να σου ζούληξε κάποιος την καρδιά και να στην έβγαλε απ'τα μάτια;
Σταγόνα-σταγόνα.
Παρασκευή 13 Ιουνίου 2014
Εγγραφή σε:
Σχόλια ανάρτησης (Atom)
Χωριό
Το φθινόπωρο στο χωριό άρχιζε στις 22 Αυγούστου και τελείωνε στις 22 Νοεμβρίου. Έτσι είχε καταλάβει ο παππούς τις εποχές, και κανείς δεν τον...
-
Έχω βαρεθεί να ακούω συνεχώς τα ίδια πράγματα: «μην είσαι τόσο παρορμητική» «παραείσαι αυθόρμητη» «προσγειώσου» Μπλα μπλα μπλα μπλ...
-
Από μικρή της άρεσε, μες στην κουζίνα μόνη τις ώρες να σκοτώνει με τη μαγειρική, και πέφτανε τα δάκρυα, θυμόταν, στη ζωή της και έδιναν...
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου