μια ώρα

- Ξέρεις, όλοι και όλες είναι περίπου ίδιοι. Υπάρχει ένας μικρός αριθμός ανθρώπων που δεν μοιάζουν με τους άλλους. Σε αυτούς αφιερώνεις και έναν αιώνα. Στους υπόλοιπους, μια ώρα.

σινεφίλ

- Κοίτα σαν φίλος θα σου έλεγα να μην το κάνεις, δεν αξίζει τον κόπο. Σαν σινεφίλ όμως...
 

a desire for sex or murder

- Πώς και δεν έστρεψες το βλέμμα αυτή τη φορά;
- Λένε πως όταν κοιτάμε έναν άνθρωπο στα μάτια για ώρα, θέλουμε ή να κάνουμε σεξ μαζί του ή να τον σκοτώσουμε.
- Εσύ θες και τα δύο.
- Όλα τα καταλαβαίνεις.

η φρίκη

Ξέρεις να κάνεις κόλπα

Ξέρεις να με κρατάς

Ένας Θεός μονάχα ξέρει πόσα ξέρεις

someday, somehow, I' m gonna make it all right but not right now

Είναι λίγο παράδοξο το πόσο σχεδιάζω το μέλλον, έρχεται σε αντίστροφη αναλογία με το πόσα κάνω για να έρθει - καλά, θα έρθει θέλω,δε θέλω αλλά θέλω να πω δεν προσπαθώ ιδιαίτερα να έρθει και να είναι όπως φαντάζομαι, απλά περιμένω με κάποιον τρόπο να μου κάνει τη χάρη.

Θέλω να τελειώσει η εξεταστική, να μην έχει πάει χάλια, ύστερα να πάω στη Θεσσαλονίκη και να την αγαπώ και να θέλω να μείνω μαζί της για πάντα (όχι απαραίτητα να το κάνω, αλλά για λίγο να το νιώσω), να πηγαίνω για μπάνια στη Χαλκιδική και να πιω κοκτέιλ στο Έθνικ (το καλύτερο μπιτσόμπαρο του κόσμου). Ύστερα να είμαι πάλι στην πόλη, να είμαι στο δωμάτιό μου, η μπαλκονόπορτα να είναι ανοιχτή και να φυσάει αέρας, να με πιάνει αλλεργία αλλά να μην πειράζει, να διαβάζω για τα μαθήματα του Σεπτεμβρίου, να τα καταλαβαίνω, να είμαι σίγουρη πως θα τα πάω καλά.

Κι ύστερα να έρθει η ώρα και να τα πάω στ' αλήθεια καλά, να είμαι πάλι εδώ, να με φιλοξενεί κάποιος φίλος, να διαβάζουμε και να γράφουμε κι ύστερα να βγαίνουμε και να γιορτάζουμε, να τελειώσει κι αυτή η εξεταστική, να 'χει πάει καλά, να μη νιώθω πλέον άχρηστη, αχάριστη και τεμπέλα, να νιώθω εντάξει, να νιώθω "προσεχώς μηχανικός", να μην έχω συνειδητοποιήσει πως έφυγα από 'δω για πάντα, όχι, αν το συνειδητοποιήσω δεν ξέρω πώς θα νιώθω, δηλαδή ξέρω και δε θέλω, όχι πάλι, όχι θεέ μου δε θέλω να νιώθω έτσι, προτιμώ να μη νιώθω τίποτα.

Να όπως τώρα, τώρα δε νιώθω τίποτα, πολλοί θα διαφωνήσουν, θα μου πούνε "μα αφού σε απασχολεί άρα κάτι νιώθεις", αλλά δεν είναι έτσι παιδιά, είναι όπως οι τύψεις που καμιά φορά προσπαθώ να νιώσω αλλά δε νιώθω κι ύστερα νιώθω τύψεις επειδή δε νιώθω τύψεις, να, κάπως έτσι και με τα συναισθήματα, δε νιώθω τίποτα και νιώθω άσχημα, όπως λένε και οι jolly roger "δε νιώθω τίποτα/ ή μάλλον όχι/ νιώθω ένα τίποτα που τίποτα δε νιώθει".

Ναι και που λες, όχι δε θα το συνειδητοποιήσω, θα σκέφτομαι πως έφυγα διακοπές, ή πως είμαι σε επαγγελματικό ταξίδι, πως κάνω εράσμους στη Θεσσαλονίκη, δεν ξέρω τι στο διάολο. Ύστερα θα είναι φθινόπωρο και θα βρω ένα ωραίο καφέ να δουλεύω, θα βρω κι ένα χόμπυ, ίσως μπαλέτο που πάντα ήθελα και ποτέ δεν έκανα, ίσως λάτιν που είμαι ήδη καλή και το αγαπώ, ίσως εναέρια γιόγκα που τόσο θαυμάζω και φοβάμαι και ξέρω πως σου κάνει κορμάρα.

Ίσως κάποια στιγμή να περνάνε οι μέρες και να μ' αρέσουν, ίσως να μ΄αρέσει η ζωή μου, ίσως ακόμα κι ο εαυτός μου να μ' αρέσει.

what I want

Ξέρω πάρα πολύ καλά τι πρέπει να σου πω, κι είναι κι αλήθεια κιόλας, δεν πρέπει απλά να το πω, το εννοώ. Θα το εννοώ όταν θα σου πω ότι δε σε χρειάζομαι, ότι δεν υπάρχει κάτι που μου λείπει και που μπορείς να μου το δώσεις εσύ. Πολλά πράγματα μου λείπουν αλλά εσύ μπορείς να μου δώσεις μόνο αυτά που έχω ήδη. Θα το εννοώ όταν θα σου πω ότι η ζωή μου είναι πλήρης χωρίς εσένα, ότι μόνο κακό μου κάνεις κι όταν θα σου ζητήσω να μην ξαναδούμε ο ένας τον άλλον θα το εννοώ κι αυτό.

Το δύσκολο είναι να βρω μια καλή στιγμή να τα πω όλα αυτά, το δύσκολο είναι να με αφήσεις να τα πω και να μη με διακόπτεις με φράσεις όπως "εγώ σε θέλω και μπορείς να μου λες όχι αλλά εγώ θα συνεχίσω να ρωτάω".

Σταμάτα να μου το κάνεις τόσο δύσκολο.
Κι εγώ σε θέλω, αλλά δε σε χρειάζομαι.
Κι ούτε εσύ με χρειάζεσαι.
Σταμάτα να το κάνεις τόσο δύσκολο.

So I take a little bad with the good

Καμιά φορά είμαστε ακριβώς αυτός ο άνθρωπος που εννοούμε όταν λέμε
"δεν είμαι τέτοιος άνθρωπος".
Εντάξει, μην τρελαίνεστε, συμβαίνει.

both ways II

Νομίζω πάντα θα 'μαι διχασμένη μεταξύ θεωρητικών και θετικών επιστημών, μεταξύ φιλοσοφίας και επιστήμης και συναισθήματος και λογικής κι όλων των πραγμάτων που αντιπροσωπεύουν στερεές και ρευστότερες λογικές, πεποιθήσεις, οτιδήποτε.

Το νομίζω αυτό γιατί διάβασα Μπουκόβσκι σε ένα διάλειμμα από τα Φαινόμενα Μεταφοράς, πολλές φορές σταμάτησα το διάβασμα για να διαβάσω κάποιο μπλογκ ή για να γράψω στο δικό μου και η πιο πρόσφατη αφορμή γι αυτή τη σκέψη, είναι που διάβασα μόλις για τον εμπειρικό νόμο του Fick και σκέφτηκα τον Αντρέα Εμπειρίκο.

Είμαι καταδικασμένη να κάνω θεωρητικούς συνειρμούς με θετικές αφορμές και το αντίστροφο.
Αλλά δεν πειράζει.
Πόσο βαρετά θα ήταν όλα αν δεν το έκανα.

bad decisions make good stories*

- Λοιπόν το σκέφτηκα.
- Και;
- Και δεν πρέπει, το ξέρεις κι εσύ.
- Το ξέρω, ναι.
- Δεν έχει νόημα, ρε συ, δεν υπάρχει λόγος.
- Έχεις δίκιο.
.
.
.
- Μία φορά και ποτέ ξανά;
- Μια φορά και ποτέ ξανά.

* ή έτσι φαντάζομαι. σχεδόν φανταστικός διάλογος γαρ.
ΥΓ ανάρτηση #666 και ίσως κάτι θα 'πρεπε να μου λέει αυτό.

strangers in the night

- Ρε συ, μου δίνεις ένα τσιγάρο;
- Can you say it in english?
- Yes! Can I have a cigarette?
- Sure, here.
- Thank you so much. 
- Are you going this way?
- Yes. So where are you from?
- Can you guess?
- At this hour? Not really. Is it Europe or Asia?
- In the middle.
- So Turkey.
- Yes, well, almost. I'm Kurdish.
- And do you like it here?
- Yes, of course I like it!
- Especially drunk girls asking for cigarettes?
- Haha :) So now which way you're going?
- This way. You?
- That way... I was hoping to walk with you.
- I know, me too.
- Take care of yourself.
- I'll try :)

Δεν ξέρω πώς τον λένε, αλλά κάπνιζε Winston κόκκινα.
Και μου φτιαξε κάπως το περίεργο βράδυ.
Και να 'ναι καλά ο άνθρωπος.

mess and destruction

Υπάρχουν κάποια θεωρητικά ζητήματα για τα οποία έχουμε σαφή θέση μέχρι να συμβούν σ' εμάς. Εφόσον συμβούν, μπορεί η θέση μας να μείνει ακλόνητη, αλλά μπορεί και όχι. Μπορεί και θριαμβευτικά να μας αποδείξουμε πόσο λίγο μας ξέρουμε και για πόσα είμαστε ικανοί, χωρίς καν να προλάβουμε να πούμε "τι έγινε τώρα;".

Γι αυτό κι εγώ δε λέω σχεδόν ποτέ "ποτέ".
Λέω σχεδόν πάντα "ίσως μια μέρα".

 how attractive is the breakdown.