
Απ όλα τα λόγια που έχω ακούσει, πιο πολύ εκτιμώ αυτά που δεν άκουσα. Τα λόγια που προσπαθούν να πουν οι κινήσεις και τα βλέμματά σου. Ο τρόπος που κομπιάζεις κι όχι ο τρόπος που μιλάς. Αυτά που θέλεις να πεις κι όχι αυτά που λες..
Το χρώμα της μαρμελάδας μύρτιλο με εντυπωσίασε μόνο την πρώτη φορά. Υστερα ήταν πάντα χειρότερο απ' ό,τι το θυμόμουν. Κι εσείς νομίζετ...
3 σχόλια:
Exeis dikio tora pou to skeftomai.Oi siopes ine pio dinates.To soma mas exei tin diki tou glossa...
Kalimera,
Christie!
P.S.:Se perimeno sto blog mou na mirastoume skepsis!
Πολύ όμορφο και κυρίως, πολύ σωστό. Αν και καλό θα ήταν, αυτά που θες να πεις, τελικά να τα λες. :)
hopkins, εγώ τα λέω αλλά -ευτυχώς :Ρ - δεν είναι όλοι σαν εμένα!
Δημοσίευση σχολίου