Παρασκευή 15 Οκτωβρίου 2010
Αποφάσισα να μην είμαι ένα από τα κορίτσια που θέλουν να γίνουν κάτι και δεν το προσπαθούν καν,ποτέ. Δεν εννοώ πως θέλω να γίνω χορεύτρια,αλλά από πάντα ήθελα να μάθω να χορεύω. Και ποτέ δεν προσπάθησα να μάθω. Και η μαμά μου ονειρευόταν να γίνει βιολίστρια αλλά ποτέ δεν έμαθε βιολί. Έτσι εγώ πήγα σε μάθημα χορού και από δευτέρα θα πηγαίνω τακτικά σε μαθήματα χορού και δε θα είμαι η κοπέλα που ήθελε να μάθει να χορεύει και δεν το έκανε ποτέ. Θα είμαι η κοπέλα που το έκανε. Ή μάλλον όχι η κοπέλα. Ειπαμε.Η λέξη κορίτσι μας αρέσει περισσότερο.
Εγγραφή σε:
Σχόλια ανάρτησης (Atom)
Μαρμελάδα
Το χρώμα της μαρμελάδας μύρτιλο με εντυπωσίασε μόνο την πρώτη φορά. Υστερα ήταν πάντα χειρότερο απ' ό,τι το θυμόμουν. Κι εσείς νομίζετ...
-
Έχω βαρεθεί να ακούω συνεχώς τα ίδια πράγματα: «μην είσαι τόσο παρορμητική» «παραείσαι αυθόρμητη» «προσγειώσου» Μπλα μπλα μπλα μπλ...
-
Από μικρή της άρεσε, μες στην κουζίνα μόνη τις ώρες να σκοτώνει με τη μαγειρική, και πέφτανε τα δάκρυα, θυμόταν, στη ζωή της και έδιναν...
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου