Κι αν αγαπήσαμε, αγαπήσαμε πράγματα που τρεμόσβηναν στο βάθος και χάνονταν γρήγορα,
όπως οι έρωτες των αρρώστων που θα είναι σύντομοι μα ο θεός τους ευλόγησε να φαίνονται αιώνιοι
και οι κήποι μας βάζουν ερωτήματα αναπάντητα
με ρόδα ή γιασεμιά
κι ω χίλιοι σπασμένοι καθρέφτες της σελήνης και η θάλασσα τρελή,
τρελή, που προσπαθεί να τους συναρμολογήσει.
Ο κόσμος μόνο όταν τον μοιράζεσαι υπάρχει...
Δευτέρα 12 Μαΐου 2014
Εγγραφή σε:
Σχόλια ανάρτησης (Atom)
Χωριό
Το φθινόπωρο στο χωριό άρχιζε στις 22 Αυγούστου και τελείωνε στις 22 Νοεμβρίου. Έτσι είχε καταλάβει ο παππούς τις εποχές, και κανείς δεν τον...
-
Έχω βαρεθεί να ακούω συνεχώς τα ίδια πράγματα: «μην είσαι τόσο παρορμητική» «παραείσαι αυθόρμητη» «προσγειώσου» Μπλα μπλα μπλα μπλ...
-
Από μικρή της άρεσε, μες στην κουζίνα μόνη τις ώρες να σκοτώνει με τη μαγειρική, και πέφτανε τα δάκρυα, θυμόταν, στη ζωή της και έδιναν...
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου