Κι έτσι μια μέρα δε βρίσκεις νόημα στο να'ναι τρύπια τα παπούτσια σου, κι ας νόμιζες στο γυμνάσιο πως θα φορούσες για πάντα σταράκια -και στο γάμο σου λέει,άσπρα σταράκια θα φορούσες. Και τώρα τα τακούνια είναι απλά πανέμορφα κι όταν τα σταράκια χαλάνε, τα πετάς,δεν τα κάνεις μουσειακό κομμάτι.
Και την άλλη μέρα ξυπνάς και νιώθεις τόσο τραγικά μικρή, που το μόνο που μπορείς να φορέσεις είναι σκισμένα σταράκια και τσάντα nightmare before christmas. Τόσο μικρή.
Πέμπτη 8 Μαΐου 2014
Εγγραφή σε:
Σχόλια ανάρτησης (Atom)
Εσπρεσιέρα
Γυρνώντας σπίτι πέρασα από το γωνιακό καφέ. Δοκίμασα διάφορες ποικιλίες τελευταία, κι εκεί έχει την καλύτερη. Ζήτησα να τον κόψουν για μηχαν...
-
Γυρνώντας σπίτι πέρασα από το γωνιακό καφέ. Δοκίμασα διάφορες ποικιλίες τελευταία, κι εκεί έχει την καλύτερη. Ζήτησα να τον κόψουν για μηχαν...
-
Έχω βαρεθεί να ακούω συνεχώς τα ίδια πράγματα: «μην είσαι τόσο παρορμητική» «παραείσαι αυθόρμητη» «προσγειώσου» Μπλα μπλα μπλα μπλ...
2 σχόλια:
Μην μεγαλώνεις. Είναι παγίδα ;)
θα αντισταθώ με τα ρούχα του λυκείου ;)
Δημοσίευση σχολίου