Κι έτσι μια μέρα δε βρίσκεις νόημα στο να'ναι τρύπια τα παπούτσια σου, κι ας νόμιζες στο γυμνάσιο πως θα φορούσες για πάντα σταράκια -και στο γάμο σου λέει,άσπρα σταράκια θα φορούσες. Και τώρα τα τακούνια είναι απλά πανέμορφα κι όταν τα σταράκια χαλάνε, τα πετάς,δεν τα κάνεις μουσειακό κομμάτι.
Και την άλλη μέρα ξυπνάς και νιώθεις τόσο τραγικά μικρή, που το μόνο που μπορείς να φορέσεις είναι σκισμένα σταράκια και τσάντα nightmare before christmas. Τόσο μικρή.
Εγγραφή σε:
Σχόλια ανάρτησης (Atom)
-
Έχω βαρεθεί να ακούω συνεχώς τα ίδια πράγματα: «μην είσαι τόσο παρορμητική» «παραείσαι αυθόρμητη» «προσγειώσου» Μπλα μπλα μπλα μπλ...
-
Από μικρή της άρεσε, μες στην κουζίνα μόνη τις ώρες να σκοτώνει με τη μαγειρική, και πέφτανε τα δάκρυα, θυμόταν, στη ζωή της και έδιναν...
2 σχόλια:
Μην μεγαλώνεις. Είναι παγίδα ;)
θα αντισταθώ με τα ρούχα του λυκείου ;)
Δημοσίευση σχολίου