Παρασκευή 17 Μαρτίου 2017
το πρωί
Είμαι σίγουρη πως τις τελευταίες μέρες σκέφτηκα αμέτρητα πράγματα να γράψω. Αμέτρητες φράσεις και σκόρπιες λέξεις και εικόνες και αρώματα για να περιγράψουν τις μέρες και τις νύχτες μου (αν και όλα θα μπορούσα να συνοψιστούν σε ένα βλέμμα). Αμέτρητες φορές είμαι σίγουρη πως το σκέφτηκα κι άλλες τόσες το ξέχασα γιατί ήμουν πολύ απασχολημένη με το να το ζω αντί να το γράφω. Γι αυτό ας επιστρέψουμε στα τραγουδάκια:
Εγγραφή σε:
Σχόλια ανάρτησης (Atom)
Εσπρεσιέρα
Γυρνώντας σπίτι πέρασα από το γωνιακό καφέ. Δοκίμασα διάφορες ποικιλίες τελευταία, κι εκεί έχει την καλύτερη. Ζήτησα να τον κόψουν για μηχαν...
-
Γυρνώντας σπίτι πέρασα από το γωνιακό καφέ. Δοκίμασα διάφορες ποικιλίες τελευταία, κι εκεί έχει την καλύτερη. Ζήτησα να τον κόψουν για μηχαν...
-
Έχω βαρεθεί να ακούω συνεχώς τα ίδια πράγματα: «μην είσαι τόσο παρορμητική» «παραείσαι αυθόρμητη» «προσγειώσου» Μπλα μπλα μπλα μπλ...
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου