Τα μαλλιά μου έχουν μεγαλώσει πολύ.
Μπλέκονται στα κουμπιά από το παλτό μου.
Κι εγώ έχω μεγαλώσει και, όπως τα μαλλιά μου, μπλέκομαι κι εγώ.
Και σκέφτομαι πως οι άνθρωποι, όπως και τα μαλλιά, όταν μεγαλώνουν μπορεί να μπλέκονται• κάνουν όμως τόσο όμορφα χτενίσματα.
Εγγραφή σε:
Σχόλια ανάρτησης (Atom)
-
Έχω βαρεθεί να ακούω συνεχώς τα ίδια πράγματα: «μην είσαι τόσο παρορμητική» «παραείσαι αυθόρμητη» «προσγειώσου» Μπλα μπλα μπλα μπλ...
-
Από μικρή της άρεσε, μες στην κουζίνα μόνη τις ώρες να σκοτώνει με τη μαγειρική, και πέφτανε τα δάκρυα, θυμόταν, στη ζωή της και έδιναν...
4 σχόλια:
Ωχ, ωχ, ωχ! Μη μου λες τέτοια πάνω που έχω αρχίσει να τα μακραίνω!
μακραίνω κι εγώ τα μαλλιά μου, για πρώτη φορά τόσο πολύ, και ανακάλυψα μια καινούρια αίσθηση: τον αέρα να σου γαργαλάει τον λαιμό όταν μπερδεύεται στα (μακριά πια) μαλλιά μου.
Και τι πειράζει που μπλέκονται; Είδες τι παλικάρι πήρε η Ραπουνζέλ στο τέλος ;)
!!!
σκέψη κοριτσιού!
!!!!!!
!!!!!!!!!
!!!!!!!!!!!!
Αρτίστα μου, μην αποθαρρύνεσαι σε παρακαλώ! Αγάπα τα μακριά!
Κασπεράκι, τώρα ανυπομονω ακόμα πιο πολύ για τον επόμενο καφέ για να δω και τα μαλλιά! Πολύ χαίρομαι που τα μακραίνεις :D
Πουλάκι μου, εσύ είσαι ο μεγαλύτερος φαν μου,ε; :Ρ
Δημοσίευση σχολίου