Dying changes everything.
Almost dying changes nothing.

19

Σχεδίαζα να φορέσω άσπρο φόρεμα με λουλούδια σήμερα.Μα καλά,ποιον θα κορόιδευα; Αφού φοράω πάντα μαύρα στα γενέθλιά μου και υπάρχει λόγος γι αυτό: αυτό είναι κομψό και όμορφο για μένα. Το total black.Κατ'εξαίρεση σήμερα θα υπάρχουν κόκκινα βελούδινα γοβάκια με ένα φιογκάκι μπροστά. Και κόκκινο κραγιόν και κόκκινα μαλλιά -αυτά όχι κατ'εξαίρεση. Το κλασικό μαύρο δαχτυλίδι και όλα κοκκινόμαυρα. Όχι πένθιμα,ούτε καταθλιπτικά*κομψά.

Χα,το χρόνια πολλά κάνει ομοιοκαταληξία με το δεκαεννιά. Ωραίο νούμερο,δεν είναι?

ΥΓ και μόλις άκουσα σε αγαπημένη σειρά επιθετικό προσδιορισμό που αγάπησα: breathtakingly beautiful.

Λοιπόν είναι άδικο να φτιάχνεις κείμενο στο μυαλό σου πριν κοιμηθείς και να κοιμάσαι πριν τα γράψεις κάπου.

Το μόνο που σίγουρα θυμάμαι είναι πως κάπου μες στη σκέψη αναφέρω το βιβλίο που διαβάζω, που λέγεται "το ουράνιο talkshow" και μου αρέσει να το προφέρω τόξοου και όχι τοκ σόου.

Είδα όνειρα. Σιχαμερά και αγχωτικά. Και εσύ είδες αστεία και γουστόζικα. Και μάλλον αυτός είναι ο λόγος που δεν ξύπνησα τρομαγμένη.

Συνήθως με επηρεάζουν αυτά που διαβάζω και περίμενα να μου βγουν σουρρεαλιστικά παραληρήματα αλλά μάλλον το πιο κοντινό που κατέχω σε σουρρεαλισμό είναι η Αμελί και μια γυάλα με κλειδιά στο my blueberry nights.

Ο πεζόδρομος είναι ωραίος με τα μάτια μισόκλειστα γιατί δε διακρίνεις πρόσωπα μόνο χρώματα,κι έτσι καμιά αχώνευτη φάτσα δεν είναι ικανή να σου χαλάσει την εικόνα.

Κρίμα. Ορθάνοιξα τα μάτια και χοντρός γλοιώδης και ομιλών στο τηλέφωνο business man εισήλθε στο οπτικό μου πεδίο λιγδιάζοντας τα πάντα γύρω του. Ευτυχώς τα κίτρινα φύλλα κάτω είναι με έναν μαγικό τρόπο αδιάβροχα.

το ηλεκτρικό μου πρόβατο κοιμάται..

ένα απ'τ'αγαπημένα της μαμάς. Ε,ναι λοιπόν,η μαμά έχει γούστο :)

πόσο υπέροχο είναι να χωράς στο πιο στενό σου παντελόνι?

Καλημέρα!



-το ξέρω ότι επαναλαμβάνομαι τραγουδιστικά,αλλά αυτό ήθελα για καλημέρα!

Όταν κάποιος έχει μια κόκκινη φλοκάτη κι ένα μαξιλάρι για να κάθεται πάνω τους,έναν φουσκωτό βάτραχο για να ακουμπάει την πλάτη του,ένα τραπέζι-κουτί από φελιζόλ καλυμμενο με ένα ασπρόμαυρο φουλάρι για ομορφιά κι ένα βιβλίο που γεμίζει το μυαλό του με μουσική,ποιοτική και underground μουσική...τότε είναι ευτυχισμένος;or it's just me?

Αποφάσισα να μην είμαι ένα από τα κορίτσια που θέλουν να γίνουν κάτι και δεν το προσπαθούν καν,ποτέ. Δεν εννοώ πως θέλω να γίνω χορεύτρια,αλλά από πάντα ήθελα να μάθω να χορεύω. Και ποτέ δεν προσπάθησα να μάθω. Και η μαμά μου ονειρευόταν να γίνει βιολίστρια αλλά ποτέ δεν έμαθε βιολί. Έτσι εγώ πήγα σε μάθημα χορού και από δευτέρα θα πηγαίνω τακτικά σε μαθήματα χορού και δε θα είμαι η κοπέλα που ήθελε να μάθει να χορεύει και δεν το έκανε ποτέ. Θα είμαι η κοπέλα που το έκανε. Ή μάλλον όχι η κοπέλα. Ειπαμε.Η λέξη κορίτσι μας αρέσει περισσότερο.

All I wanna do is bang bang bang bang...and take your money.

Pirate skulls and bones
Sticks and stones and weed and bombs
Running when we hit 'em
Lethal poison for the system


No one on the corner has swagger like us
Hit me on my Burner prepaid wireless
We pack and deliver like UPS trucks
Already in hell just pumping that gas


All I wanna do is BANG BANG BANG BANG
And
And take your money

Είναι κάποια τραγούδια που ίσως και να μη σου έκαναν καμία εντύπωση.
Αλλά σου κάνουν. Γιατί δεν είναι απλώς μια ραπ τύπισσα που λέει για πιστόλια.
Είναι το τραγούδι της συναυλίας και είναι το τραγούδι του πάρτυ.
Κι είναι δυο φορές που ήσουν μεθυσμένη -μια απ τη μουσική και μία απ το τζιν.
Κι ήταν ωραία μεθύσια.
Και κάπως έτσι χωρίς κανέναν λόγο ταυτίζεσαι με την κοπελιά που το μόνο που θέλει να κάνει είναι μπανγ μπανγκ μπανγκ μπανγκ. and take your money.Μοney που by the way,έχω και δικά μου τώρα πια.

All I wanna do is bang bang bang bang..

PS και ευτυχία αυτός ο ήχος να μη σου θυμίζει

bang bang you shot me down
bang bang I hit the ground
bang bang that awful sound

BUT

bang bang,YOU used to shoot ME down..

pink is just like any other colour in the spectrum.Saying you hate it doesn't make you hardcore*

πήρα αυτό το κραγιόν. οκ,ναι είμαι του κόκκινου κραγιόν κατά βάση.Του πολύ κόκκινου κραγιόν.Το οποίο αγαπώ να φοράω με κατάμαυρα ρούχα -όχι,δεν είμαι γκοθού,απλώς το μαύρο μου φαίνεται κομψό χρώμα για ρούχα και το κόκκινο κομψό χρώμα για χείλια κι είναι κρίμα που έχουμε συνηθίσει να χαρακτηρίζουμε το συνδυασμό γκόθικ.

Αλλά χτες είδα στο δρόμο μια κοπέλα να φοράει ένα τέτοιο κραγιόν και δεν ήταν καθόλου σαχλή,ήταν απλώς απλή και της πήγαινε πάρα πολύ αυτό το χρώμα στα χείλια της. Και σκέφτηκα "κοίτα να δεις,τελικά το φούξ μπορεί να μην είναι μόνο τρέντικο και γκλαμουριά,είναι ό,τι το κάνεις εσύ να είναι όπως όλα τα πράγματα πάνω σου".

Κι έτσι αποφάσισα να πάρω το intense fuchsia και να μη νιώθω ούτε τρέντι ούτε χαζογκόμενα,να νιώθω απλώς εγώ με φουξ κραγιόν. Και μ'αρέσει.


*ο τίτλος από εδω αλλά δυστυχώς δεν μπορούσα να αντιγράψω την κινούμενη εικονίτσα και να συνεχίσει να κουνιέται.

saint germain de pres cafe

ναιιιιιι επιτέλους βρήκα ποιοι λένε αυτό το τραγούδι. Και μου φαίνεται πολύ φυσικό που είναι δικό τους γιατί είναι το συγκρότημα που ακούγεται συνέχεια στο αγαπημένο μου μαγαζί στη θεσσαλονίκη και γιατί τελικά τους αγαπώ.

αγαπώ saint germain de pres cafe.

gimme gimme gipsy power!

Lola




μακράν η καλύτερη συναυλία ελληνικού συγκροτήματος που έχω πάει, Ε Β Ε Ρ !