Σ' αυτό το σημείο να ενημερώσω πως οι πιθανότητες να σας ερωτευτώ, αυξάνονται με τον αριθμό των ταινιών του Jim Jarmusch που έχετε δει και αγαπήσει. */
Σάββατο 7 Νοεμβρίου 2015
Δευτέρα 2 Νοεμβρίου 2015
Βικτώρια
1/11/15, 18:50, Κυριακή
Ακούω αυτό το τραγούδι για τη λεωφόρο και τη Βικτώρια - μου διαφεύγουν τα ρήματα.
Εντάξει ψέματα, προφανώς και θυμάμαι τι κάνει ο Βασίλης στη λεωφόρο και στη Βικτώρια.
Αλλά εγώ δεν κάνω αυτό.
Εγώ περπάτησα τη λεωφόρο προς τη Βικτώρια και ο Βασίλης μόλις μου τραγούδησε στο αυτί πως την ψάχνει από τα 19, σε μια δεύτερη ακρόαση όμως κατάλαβα πως μιλάει για την ταυτότητά του κι όχι για κάποιο κορίτσι. Μ' έκανε όμως να σκεφτώ την αφίσα πάνω απ' το κρεβάτι όπου κοιμόμουν τα δύο τελευταία βράδια, που έγραφε πάνω "L'amour à 20 ans" και σε μια προσπάθεια κάπως να ταυτιστώ με τον Βασίλη σκέφτηκα πως κάνει μια ψύχρα απόψε που με αρρωσταίνει.
Πού είχα μείνει;
Περπατούσα, που λες, στη λεωφόρο κι έκανε μια ψύχρα, μα δε μ' αρρώστησε αυτό,
άλλα μ' αρρώστησαν.
Φορούσα τα κομμένα μου γάντια και κάπνιζα ένα Camel κι έσερνα μια βαλίτσα και για μια στιγμή χάρηκα γιατί παρατήρησα πως περπατάω με το κεφάλι ψηλά, όπως πάντα, περπατάω με σιγουριά κι όχι με ηττοπάθεια και χάρηκα γιατί συνειδητοποίησα πως είμαι ακόμα εγώ.
Χάρηκα γιατί θυμήθηκα τα λόγια κάποιου αγαπημένου που μου είπε να προχωράω αλλά να μη χάνω κομμάτια μου στον δρόμο, να προχωράω ολόκληρη.
Μπορεί να μην περπατούσα μ' αυτό το χαρακτηριστικό μου χαμόγελο και μπορεί η λάμψη στα μάτια μου να μην ήταν η καλή λάμψη -γι αυτό κιόλας ας μην την πούμε λάμψη, ας την πούμε γυαλάδα- περπατούσα όμως ολόκληρη.
Χωρίς να θαλασσοπνίγομαι.
Κολύμπι ξέρουμε, κανείς δε θα μας πνίξει.
ΥΓ το "δε θέλω" δεν μπορεί να το ακολουθήσει κανένα "γιατί;". Το "δε θέλω" είναι η απάντηση στην ερώτηση. Δε χωράει ούτε αμφισβήτηση ούτε επεξήγηση. Γι αυτό βοηθάει να το ακούς, γι αυτό βοηθάει να το λες, γι αυτό να μην το στερείτε από κανέναν, δεν του κάνετε χάρη, κακό του κάνετε.
Πέμπτη 29 Οκτωβρίου 2015
Lucky
Γενικά έχω δει και καλύτερες μέρες, κι εγώ κι οι φίλοι μου κι όλος ο κόσμος
- ή έτσι μου φαίνεται.
Δεν μπορώ να πω πως πηγαίνουν όλα καλά, ούτε βέβαια όλα χάλια.
Αλλά είναι μια, αν όχι κακή, τότε μη-καλή περίοδος.
Και παρόλα αυτά, με θυμάμαι να περπατάω το μεσημέρι, να σκέφτομαι κάτι και να χαμογελάω όσο πιο πλατιά μπορεί να χαμογελάσει κανείς πριν το χαμόγελο γίνει γέλιο.
Ύστερα σήκωσα το βλέμμα μου και κοίταξα στα μάτια την κοπέλα που περνούσε δίπλα μου, φυσικά χαμογελώντας ακόμα, και η κοπέλα μου χαμογέλασε κι αυτή.
Και σκέφτομαι πως δεν πειράζει, τίποτα δεν πειράζει όσο έχεις να θυμάσαι στιγμές που σε κάνουν να χαμογελάς διάπλατα σε αγνώστους.
Ακόμα κι όταν τα περισσότερα πράγματα πηγαίνουν κατά διαόλου, ακόμα και τότε νιώθω τρομερά τυχερή για τους ανθρώπους μου -αυτούς που τους σκέφτομαι και χαμογελάω.
Να το λέτε όταν νιώθετε τυχεροί για κάποιον.
Μην το υπονοείτε, πείτε το.
Πείτε "νιώθω τυχερός που σε ξέρω".
Όσα στραβά και να συμβούν, πάλι τυχερή θα νιώθω.
Για τους ανθρώπους μου.
- ή έτσι μου φαίνεται.
Δεν μπορώ να πω πως πηγαίνουν όλα καλά, ούτε βέβαια όλα χάλια.
Αλλά είναι μια, αν όχι κακή, τότε μη-καλή περίοδος.
Και παρόλα αυτά, με θυμάμαι να περπατάω το μεσημέρι, να σκέφτομαι κάτι και να χαμογελάω όσο πιο πλατιά μπορεί να χαμογελάσει κανείς πριν το χαμόγελο γίνει γέλιο.
Ύστερα σήκωσα το βλέμμα μου και κοίταξα στα μάτια την κοπέλα που περνούσε δίπλα μου, φυσικά χαμογελώντας ακόμα, και η κοπέλα μου χαμογέλασε κι αυτή.
Και σκέφτομαι πως δεν πειράζει, τίποτα δεν πειράζει όσο έχεις να θυμάσαι στιγμές που σε κάνουν να χαμογελάς διάπλατα σε αγνώστους.
Ακόμα κι όταν τα περισσότερα πράγματα πηγαίνουν κατά διαόλου, ακόμα και τότε νιώθω τρομερά τυχερή για τους ανθρώπους μου -αυτούς που τους σκέφτομαι και χαμογελάω.
Να το λέτε όταν νιώθετε τυχεροί για κάποιον.
Μην το υπονοείτε, πείτε το.
Πείτε "νιώθω τυχερός που σε ξέρω".
Όσα στραβά και να συμβούν, πάλι τυχερή θα νιώθω.
Για τους ανθρώπους μου.
Τετάρτη 28 Οκτωβρίου 2015
here comes the rain (again)
Νιώθω σα να έβρεξε μια βροχή με πολύ χοντρές σταγόνες
κι οι σταγόνες να ήταν πολύ άσχημα συναισθήματα
και να βραχήκαμε όλοι μας
κι οι σταγόνες να ήταν πολύ άσχημα συναισθήματα
και να βραχήκαμε όλοι μας
Κυριακή 25 Οκτωβρίου 2015
none whatsoever
Ο καθένας μας κάνει ό,τι μπορεί, όπως μπορεί, εφόσον θέλει.
Δε χρειάζεται ο καθένας άλλος να συμφωνεί ούτε και να καταλαβαίνει.
Όλοι έχουν έναν πόνο που πρέπει να ξορκίσουν και ο καθένας το αντιμετωπίζει αλλιώς.
"______ the pain away"
Dance the pain away.
Fuck the pain away.
Drink the pain away.
Write the pain away.
Οσα τα ενεργητικά ρήματα, τόσοι και οι τρόποι.
Ο καθένας όπως μπορεί.
Δε χρειάζεται να με καταλαβαίνεις, δε χρειάζομαι την έγκρισή σου.
Όλοι θα αντιμετωπίσουμε αυτά που έχουμε να αντιμετωπίσουμε
και θα το κάνουμε ο καθένας διαφορετικά.
Κάποιος θα πίνει μέχρι να ξεχάσει,
κάποιος θα πηδιέται μέχρι να την ξεχάσει,
κάποιος θα δουλεύει ασταμάτητα για να μη σκέφτεται,
κάποιος θα μπει σ' ένα αεροπλάνο και θα πάει όσο πιο μακριά μπορεί.
Κι όλοι αυτοί ξέρουν τι κάνουν.
Το αν εγώ ή εσύ θα κάναμε το ίδιο στη θέση τους, καμία σημασία δεν έχει.
Εγώ δεν είμαι εσύ και κανένας δεν είναι κανένας άλλος,
είμαστε μόνο ο εαυτός μας ο καθένας.
Ας μην έχουμε λοιπόν την απαίτηση να καταλάβει ο καθένας την κάθε μας κίνηση.
Ας μην έχουμε και την απαίτηση να συμφωνούμε με την κάθε κίνηση κάθε άλλου.
Και κυρίως να μην έχουμε την απαίτηση ο άλλος να κάνει αυτό που θεωρούμε εμείς σωστό,
στην προσπάθειά του να διορθώσει αυτό που εμείς του καταστρέψαμε.
Όταν εσύ χαλάσεις τα σχέδια κάποιου ανθρώπου,
όταν εσύ του στερήσεις έναν ρόλο που κάποτε του έδωσες,
τότε εσύ δεν έχεις λόγο πάνω σε τίποτα.
Ο καθένας ο,τι μπορεί
όπως μπορεί.
Γιατί όπως λέει και η Μέρεντιθ:
Δε χρειάζεται ο καθένας άλλος να συμφωνεί ούτε και να καταλαβαίνει.
Όλοι έχουν έναν πόνο που πρέπει να ξορκίσουν και ο καθένας το αντιμετωπίζει αλλιώς.
"______ the pain away"
Dance the pain away.
Fuck the pain away.
Drink the pain away.
Write the pain away.
Οσα τα ενεργητικά ρήματα, τόσοι και οι τρόποι.
Ο καθένας όπως μπορεί.
Δε χρειάζεται να με καταλαβαίνεις, δε χρειάζομαι την έγκρισή σου.
Όλοι θα αντιμετωπίσουμε αυτά που έχουμε να αντιμετωπίσουμε
και θα το κάνουμε ο καθένας διαφορετικά.
Κάποιος θα πίνει μέχρι να ξεχάσει,
κάποιος θα πηδιέται μέχρι να την ξεχάσει,
κάποιος θα δουλεύει ασταμάτητα για να μη σκέφτεται,
κάποιος θα μπει σ' ένα αεροπλάνο και θα πάει όσο πιο μακριά μπορεί.
Κι όλοι αυτοί ξέρουν τι κάνουν.
Το αν εγώ ή εσύ θα κάναμε το ίδιο στη θέση τους, καμία σημασία δεν έχει.
Εγώ δεν είμαι εσύ και κανένας δεν είναι κανένας άλλος,
είμαστε μόνο ο εαυτός μας ο καθένας.
Ας μην έχουμε λοιπόν την απαίτηση να καταλάβει ο καθένας την κάθε μας κίνηση.
Ας μην έχουμε και την απαίτηση να συμφωνούμε με την κάθε κίνηση κάθε άλλου.
Και κυρίως να μην έχουμε την απαίτηση ο άλλος να κάνει αυτό που θεωρούμε εμείς σωστό,
στην προσπάθειά του να διορθώσει αυτό που εμείς του καταστρέψαμε.
Όταν εσύ χαλάσεις τα σχέδια κάποιου ανθρώπου,
όταν εσύ του στερήσεις έναν ρόλο που κάποτε του έδωσες,
τότε εσύ δεν έχεις λόγο πάνω σε τίποτα.
Ο καθένας ο,τι μπορεί
όπως μπορεί.
Γιατί όπως λέει και η Μέρεντιθ:
Τρίτη 20 Οκτωβρίου 2015
ποστ ιτ
Λοιπόν σήμερα έγινε κάτι γαμάτο!
Έφτιαξα ποστ ιτ με τα μαθήματα στα οποία πρέπει να δώσεις εξετάσεις για να περάσεις στο μεταπτυχιακό που πεθαίνω να κάνω (όχι δεν έχω πτυχίο ακόμα, αλλά αυτό το μεταπτυχιακό το θέλω τόοοσο πολύ). Έκανα ποστ ιτ που λες, ένα για κάθε μάθημα, με τη βιβλιογραφία. Και τα κόλλησα στον τοίχο πάνω απ' το γραφείο μου -είναι τρία και τα έβαλα κλιμακωτά και πολύ μ'αρέσουν. Κι επειδή, όπως όλοι ξέρουμε, η κόλλα που έχει το ποστ ιτ από μόνο του επαρκεί για ένα δύωρο περίπου, τα κόλλησα με σελοτέιπ. Κι εκεί που κολλούσα το δεύτερο χαρτάκι, εγκλωβίστηκε ένα ματόκλαδο στο σελοτέιπ!
Ναι, οκ, το ξέρω ότι το βρίσκετε εντελώς ηλίθιο, εγώ όμως -επειδή είμαι εγώ- το βρίσκω τρομερά ευοίωνο :D
Έφτιαξα ποστ ιτ με τα μαθήματα στα οποία πρέπει να δώσεις εξετάσεις για να περάσεις στο μεταπτυχιακό που πεθαίνω να κάνω (όχι δεν έχω πτυχίο ακόμα, αλλά αυτό το μεταπτυχιακό το θέλω τόοοσο πολύ). Έκανα ποστ ιτ που λες, ένα για κάθε μάθημα, με τη βιβλιογραφία. Και τα κόλλησα στον τοίχο πάνω απ' το γραφείο μου -είναι τρία και τα έβαλα κλιμακωτά και πολύ μ'αρέσουν. Κι επειδή, όπως όλοι ξέρουμε, η κόλλα που έχει το ποστ ιτ από μόνο του επαρκεί για ένα δύωρο περίπου, τα κόλλησα με σελοτέιπ. Κι εκεί που κολλούσα το δεύτερο χαρτάκι, εγκλωβίστηκε ένα ματόκλαδο στο σελοτέιπ!
Ναι, οκ, το ξέρω ότι το βρίσκετε εντελώς ηλίθιο, εγώ όμως -επειδή είμαι εγώ- το βρίσκω τρομερά ευοίωνο :D
Δευτέρα 19 Οκτωβρίου 2015
numbers (don't) lie
Λοιπόν, τώρα που το κεφάλι μου είναι κάπως καθαρό,
βρήκα τι είναι αυτό που με πείραξε πιο πολύ απ' όλα.
Με πείραξε που δε μου βγήκαν τα μαθηματικά.
Γιατί έχω μάθει να εμπιστεύομαι τα μαθηματικά,
έχω μάθει να εμπιστεύομαι γενικά,
αλλά τα μαθηματικά και λίγο παραπάνω.
Και καταλαβαίνεις πόσο αναπάντεχο είναι
να μη σου βγαίνουν τα μαθηματικά.
Το έξι, για παράδειγμα, το έξι είναι ένας τέλειος αριθμός.
Το άθροισμα των διαιρετών του ισούται με τον ίδιο τον αριθμό
1+2+3=6
Το έξι είναι τέλειος αριθμός.
Αυτό που έγινε μ' εμάς ξέρεις τι ήταν;
Εγώ ήμουν , ας πούμε ένα τέσσερα
κι εσύ ήσουν ας πούμε ένα δύο
και με κάποιον παράλογο τρόπο,
το άθροισμά μας δεν ήταν έξι,
δεν ήταν τέλειο.
Σύμφωνα με τα μαθηματικά όμως, θα 'πρεπε να 'ναι.
Σύμφωνα με την κοινή λογική, εμείς οι δύο μαζί
θα ήμασταν κάτι τέλειο.
Αλλά δεν ήμασταν.
Δεν ήμασταν έξι, δεν ήμασταν αριθμός τέλειος.
Ήμασταν, ας πούμε, ένα εφτάρι.
Έχει στυλ, είναι πρώτος αριθμός, δεν είναι κάτι αδιάφορο τελείως.
Αλλά ξέρεις τι άλλο είναι;
Περιττό.
Μπορούσαμε και χωρίς αυτό.
βρήκα τι είναι αυτό που με πείραξε πιο πολύ απ' όλα.
Με πείραξε που δε μου βγήκαν τα μαθηματικά.
Γιατί έχω μάθει να εμπιστεύομαι τα μαθηματικά,
έχω μάθει να εμπιστεύομαι γενικά,
αλλά τα μαθηματικά και λίγο παραπάνω.
Και καταλαβαίνεις πόσο αναπάντεχο είναι
να μη σου βγαίνουν τα μαθηματικά.
Το έξι, για παράδειγμα, το έξι είναι ένας τέλειος αριθμός.
Το άθροισμα των διαιρετών του ισούται με τον ίδιο τον αριθμό
1+2+3=6
Το έξι είναι τέλειος αριθμός.
Αυτό που έγινε μ' εμάς ξέρεις τι ήταν;
Εγώ ήμουν , ας πούμε ένα τέσσερα
κι εσύ ήσουν ας πούμε ένα δύο
και με κάποιον παράλογο τρόπο,
το άθροισμά μας δεν ήταν έξι,
δεν ήταν τέλειο.
Σύμφωνα με τα μαθηματικά όμως, θα 'πρεπε να 'ναι.
Σύμφωνα με την κοινή λογική, εμείς οι δύο μαζί
θα ήμασταν κάτι τέλειο.
Αλλά δεν ήμασταν.
Δεν ήμασταν έξι, δεν ήμασταν αριθμός τέλειος.
Ήμασταν, ας πούμε, ένα εφτάρι.
Έχει στυλ, είναι πρώτος αριθμός, δεν είναι κάτι αδιάφορο τελείως.
Αλλά ξέρεις τι άλλο είναι;
Περιττό.
Μπορούσαμε και χωρίς αυτό.
Παρασκευή 16 Οκτωβρίου 2015
dance the pain away
Γενικά μία καλή συμβουλή είναι να μην παρατάς τα πράγματα που σε κάνουν χαρούμενο - όσο σημαντικά ή ασήμαντα κι αν σου φαίνονται.
Φρόντισε να μου το θυμίσει το μπαλαρινάκι, αλλά επειδή δεν είναι η πρώτη φορά που χρειάζομαι reboot, το είχα θυμηθεί και μόνη μου :Ρ
Οπότε πάμε πάλι :)
Φρόντισε να μου το θυμίσει το μπαλαρινάκι, αλλά επειδή δεν είναι η πρώτη φορά που χρειάζομαι reboot, το είχα θυμηθεί και μόνη μου :Ρ
Οπότε πάμε πάλι :)
YΓ κι επειδή πρόκειται για το μπαλαρινάκι, τείνω να μεταφράσω "διώξε το ψωμί χορεύοντας" κι αυτό με κάνει να γελάω, κι ό,τι σε κάνει να γελάς είναι καλό, άρα είπα να το αναφέρω κι αυτό :)
there will be no white flag above my door
Στην αρχή δεν έβρισκα τραγούδι να περιγράφει αυτό που νιώθω.
Κι ύστερα κατάλαβα επιτέλους για τι πράγμα μιλάει αυτό:
Κι ύστερα κατάλαβα επιτέλους για τι πράγμα μιλάει αυτό:
I know you think that I shouldn't still love you,
Or tell you that.
But if I didn't say it, well I'd still have felt it
Where's the sense in that?
I promise I'm not trying to make your life harder
Or return to where we were
But I will go down with this ship
And I won't put my hands up and surrender
There will be no white flag above my door
I'm in love and always will be
Or tell you that.
But if I didn't say it, well I'd still have felt it
Where's the sense in that?
I promise I'm not trying to make your life harder
Or return to where we were
But I will go down with this ship
And I won't put my hands up and surrender
There will be no white flag above my door
I'm in love and always will be
Κυριακή 11 Οκτωβρίου 2015
meds
Το 'χω ξαναπεί και θα συνεχίσω να το λέω.
Μην χρειάζεστε τον άλλον ρε παιδιά.
Και κυρίως μην είστε με τον άλλον επειδή τον χρειάζεστε.
Οι ανθρώπινες σχέσεις δεν είναι πελατειακές σχέσεις, δεν είναι προϊόντα οι άνθρωποι που τους διαλέγεις για να σου ικανοποιούν τις ανάγκες. Να τον θέλεις τον άλλον, κι αν στα καλύπτει όλα, τέλεια, αν όχι αποφασίζεις τι είναι αρκετό και τι όχι.
Αλλά για το θεό, μην είστε με τον άλλον επειδή δεν μπορείτε χωρίς αυτόν.
Να μπορέσετε.
Να είστε με τον άλλον επειδή τον θέλετε.
Το "σε χρειάζομαι" δεν είναι καθόλου κολακευτικό.
Το "σε χρειάζομαι" δεν εμπεριέχει επιλογή.
Και δε θέλω κανείς να με χρειάζεται.
Θέλω να με επιλέξει.
Γιατί δεν είμαι φάρμακο σε ράφι.
Μην χρειάζεστε τον άλλον ρε παιδιά.
Και κυρίως μην είστε με τον άλλον επειδή τον χρειάζεστε.
Οι ανθρώπινες σχέσεις δεν είναι πελατειακές σχέσεις, δεν είναι προϊόντα οι άνθρωποι που τους διαλέγεις για να σου ικανοποιούν τις ανάγκες. Να τον θέλεις τον άλλον, κι αν στα καλύπτει όλα, τέλεια, αν όχι αποφασίζεις τι είναι αρκετό και τι όχι.
Αλλά για το θεό, μην είστε με τον άλλον επειδή δεν μπορείτε χωρίς αυτόν.
Να μπορέσετε.
Να είστε με τον άλλον επειδή τον θέλετε.
Το "σε χρειάζομαι" δεν είναι καθόλου κολακευτικό.
Το "σε χρειάζομαι" δεν εμπεριέχει επιλογή.
Και δε θέλω κανείς να με χρειάζεται.
Θέλω να με επιλέξει.
Γιατί δεν είμαι φάρμακο σε ράφι.
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)
Μαρμελάδα
Το χρώμα της μαρμελάδας μύρτιλο με εντυπωσίασε μόνο την πρώτη φορά. Υστερα ήταν πάντα χειρότερο απ' ό,τι το θυμόμουν. Κι εσείς νομίζετ...
-
Έχω βαρεθεί να ακούω συνεχώς τα ίδια πράγματα: «μην είσαι τόσο παρορμητική» «παραείσαι αυθόρμητη» «προσγειώσου» Μπλα μπλα μπλα μπλ...
-
Γυρνώντας σπίτι πέρασα από το γωνιακό καφέ. Δοκίμασα διάφορες ποικιλίες τελευταία, κι εκεί έχει την καλύτερη. Ζήτησα να τον κόψουν για μηχαν...