Νομίζω πως όταν η αγαπημένη σου εποχή είναι το φθινόπωρο,
αναπόφευκτα η αγαπημένη σου ώρα της ημέρας είναι το απόγευμα.
Κι έτσι τα φθινοπωρινά απογεύματα είναι αρκετά για να έχεις υπέροχη διάθεση
χωρίς τίποτα υπέροχο να συμβαίνει.
Χωρίς τίποτα απ' όσα συμβαίνουν να είναι υπέροχο.
Είναι υπέροχα όμως τα φθινοπωρινά απογεύματα
κι αυτό δεν μπορώ να το εξηγήσω.
Τα φθινοπωρινά απογεύματα είναι σαν κομπρέσες, καταλαβαίνεις;
Είναι η ανακούφιση από τον πυρετό.
Κι αυτό είναι υπέροχο.
Και αρκεί, ξέρεις.
Αρκεί ένα υπέροχο πράγμα τη φορά.
Μην κακομαθαίνουμε κιόλας, αλίμονο.
τραγούδι μάλλον άσχετο, αλλά για να μου κόλλησε κάποιος λόγος θα υπάρχει, ξέρω 'γω;
https://www.youtube.com/watch?v=zbFzjzEcHAo
Κυριακή 2 Οκτωβρίου 2016
Εγγραφή σε:
Σχόλια ανάρτησης (Atom)
Μαρμελάδα
Το χρώμα της μαρμελάδας μύρτιλο με εντυπωσίασε μόνο την πρώτη φορά. Υστερα ήταν πάντα χειρότερο απ' ό,τι το θυμόμουν. Κι εσείς νομίζετ...
-
Έχω βαρεθεί να ακούω συνεχώς τα ίδια πράγματα: «μην είσαι τόσο παρορμητική» «παραείσαι αυθόρμητη» «προσγειώσου» Μπλα μπλα μπλα μπλ...
-
Από μικρή της άρεσε, μες στην κουζίνα μόνη τις ώρες να σκοτώνει με τη μαγειρική, και πέφτανε τα δάκρυα, θυμόταν, στη ζωή της και έδιναν...

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου