δε σ'έχω ανάγκη απλώς όλα είναι χειρότερα όταν λείπεις*

28 Ιουνίου 2009

Άνοιξα το γουόρντ αλλά μετά σκέφτηκα πως έπρεπε πρώτα να αλλάξω την επιφάνεια εργασίας* η πανσέληνος στην κόκκινη έρημο παραήταν μουντή γιατη διάθεσή μου.

Όχι ότι σήμερα είναι καμία καταπληκτική μέρα.Μάλιστα είναι αρκετά μέτρια προς το κακό μέρα. Όπως οι ελληνικοί καφέδες που σου ζητάνε οι γιαγιάδες, «μέτριοι προς το γλυκό». Μόνο που είπαμε, η μέρα είναι μέτρια προς το σκέτο.

Έχω τα νεύρα μου τις μέρες που ξέρω πως δε θα σε δω. Πήγα 2^η μέρα στη δουλειά σήμερα, ξέρεις επιτηρώ τα διαγωνίσματα των ομογενών. Χτες δεν ήταν καθόλου βαρετά, ήταν πολύ καλά παιδιά,κάναμε πλάκα μεταξύ μας σαν να γνωριζόμαστε από καιρό και σήμερα μόλις μπήκα στην τάξη ένας είπε «η καλή!» και χάρηκα.Και σήμερα καλά ξεκίνησε δηλαδή αλλά μετά άρχισε να με πονάει η κοιλιά μου και είχα διπλωθεί και ήπια ένα αναβράζον και είχα τα νεύρα μου κι έτσι την τελευταία φορά που πήγε να μιλήσει δυνατά αυτός που είπε ότι είμαι καλή είπα «ρε συ μισή ώρα έμεινε σε παρακαλώ γράψε ό,τι είναι να γράψεις».Μετά ένιωσα άσχημα αλλά πονούσα υπερβολικά πολύ για να έχω και ηθικούς προβληματισμούς. Πάντως το κατάλαβε, όταν έφευγε του χαμογέλασα και μου είπε περαστικά.Σκέφτηκα πως είναι πράγματι πολύ καλά παιδιά, δε μου κράτησε κακία.

Ύστερα γύρισα στο σπίτι και κρυώνα,φόρεσα μακριές πυτζάμες και σκεπάστηκα με κουβέρτα και έψαχνα με ποιον τρόπο έπρεπε να κουλουριαστώ για να πονάω λιγότερο. Στριφογύριζε στο μυαλό μου η συζήτηση που είχα χτες με την Μ. Μου είπε εκείνο το διάλογο απ το γλυκό νοέμβρη

-μα θα θυμώσει η κοπέλα μου.

-αφού δεν έχεις κοπέλα.

-κι εσύ που το ξέρεις?

-όταν είσαι με κάποιον έχεις πάνω σου κάτι δικό του.Κάτι στο βλέμμα σου, στον τρόπο που μιλάς,στις κινήσεις σου..εσύ δεν το έχεις αυτό.

-κι όμως, έχω γυναίκα.

-τότε τη λυπάμαι γιατί δε σου έχει αφήσει τίποτα.

Στ αλήθεια ανατρίχιασα μόλις το άκουσα και ρώτησα βιαστικά και αγχωμένα αν έχω κάτι δικό του πάνω μου.Αλίμονο αν δεν είχα. Η Μ.μου είπε πως έχω και τότε ανακουφίστηκα. Της είπα πως είμαι ερωτευμένη,δεν της προκάλεσε καμία έκπληξη,είπε πως φαίνεται.

-είμαι ψυχάκιας που κουβαλάω μαζί μου τη φωτογραφία του?

-όχι, είσαι Μαλβίνα.

Τότε αλήθεια σου λέω,ανατρίχιασα ακόμα περισσότερο. Θυμήθηκα τον άνεμο κουβάρι που έλεγε για τη φωτογραφία του που την έχωνε κάθε βράδυ κάτω απ το φανελάκι της-που ήταν κι αυτό δικό του- και σκέφτηκα πως εγώ λέω κάθε βράδυ καληνύχτα στη φωτογραφία και της δίνω ένα πεταχτό φιλί και θεέ μου πόσο φρίκαρα.Ύστερα θυμήθηκα και τον Κλίφορντ Χενεσσύ από το Σάββατο βράδυ στην άκρη της πόλης που χώρισε γιατί λέει πως ήταν πολύ νωρίς για να βρει τον έρωτα της ζωής του.

Φρικάρω συχνά τελευταία. Φρικάρω που ταιριάζουμε τόσο πολύ. Που όταν με ρωτάνε αν έχουμε ίδια γούστα λέω «απολύτως» κι όταν με ρωτάνε ποιος στέλνει συνήθως πρώτος μήνυμα δεν απαντάω τίποτα γιατί δεν υπάρχει απάντηση.

Ρώτησα πάλι αγχωμένη τη Μ.αν άραγε εσύ είσαι ερωτευμένος μάζι μου κι εκείνη είπε πως είναι όπως νιώθω. Αλλά εγώ νιώθω πως αισθανόμαστε ακριβώς τα ίδια πράγματα και τότε φρίκαρα ακόμα περισσότερο.

Το ξέρεις ότι φρικάρω κι αναρωτιέμαι αν φρικάρεις κι εσύ. Εγώ στο λέω χωρίς ενδοιασμούς ότι με φρικάρει αυτή η κατάσταση, αυτή η απόλυτη άνεση που έχεις μαζί μου. Είναι αυτό που λέει η Μαλβίνα για τον απαλλαγμένο από το αμπαλάζ εαυτό μας.Και διάολε είναι πανδύσκολο πράγμα.

*

dancing on rooftops :D

:D:D:D:D:D:D:D:D:D:D

18.652

:D:D:D:D:D:D:D:D

Προς όλους τους ιδιοκτήτες καφέ-μπαρ κτλ

όταν ζητάτε έμπειρο προσωπικό έχετει σκεφτεί πού ακριβώς θα βρούμε την πρώτη μας δουλειά?
Παρακαλώ λάβετέ το υπόψη, ευχαριστώ.

because you're gorgeous

Τέλειωσαν πια τα λόγια
τελειώσαν τα λεφτά
μα δως μου τη φλόγα
κι ανάβω πυρκαγιά

Κλείσε τα μάτια
κλείστα και χόρεψέ μου..

...

I'd rather spend my life close to the birds than waste it wishing I had wings.

held my head high

Έκοψα τα μαλλιά μου και δε μου λείπουνε.

Τα βαψα κάτι κοντά στο φυσικό μου,λίγο πιο σκούρο αλλά δεν μπορούσα να αποχωριστώ εντελώς το κόκκινο κι έτσι κράτησα κόκκινη τη φράντζα.

Είχα συνηθίσει τα μακριά μαλλιά και μου άρεζαν αλλά ήθελα να τα κόψω.

Όταν κάτι σ’αρέσει επειδή το χεις συνηθίσει τότε καλύτερα να το κόβεις.

Ακούω Anastacia.

Cause I'm too proud, I'm too strong
Life by the code that you gotta move on
Feel excited for yourself
and got nobody no way

so I...
Held my head high
I Knew I survive
Well I made it
I don't hate it
That's just the way it goes

I done made it through
Stand on my own two
I paid my dues,
Tried to hold me down
You can't stop me now
I paid my dues

Βρήκα ένα κομμάτι του εαυτού μου που είχα κρυμμένο καιρό.

Πήγα σε εκείνο το λατρεμένο μαγαζί.Είναι ωραία να υπάρχει ένα μαγαζί που σε ξέρουν όλοι όσοι δουλεύουν εκεί.Α, και ο ιδιοκτήτης. Επίσης έβγαλα πόρισμα : δεν είναι το αγαπημένο σου μαγαζί αν δεν βρίσκεις το διακόπτη για το φως της τουαλέτας χωρίς να κοιτάς.

Έχω κοντά μαλλιά. Κι είμαι διαφορετική. Και μ’αρέσω. Και δε ζεσταίνομαι πια. Και μπορώ να τα μαζεύω και η ουρίτσα που γίνεται να είναι πολύυυ μικρή και κόκκινη από κάτω (ναι το κόκκινο της φράντζας είναι το φανερό κόκκινο. Το άλλο φαίνεται μόνο στο μάζεμα).

Ακούω πολύ Anastacia σήμερα.

Why do you play me like a game?
Always someone else to blame
Careless, helpless little man
Someday you might understand
There's not much more to say
But I hope you find a way

Still I wonder if you know
How it really feels
To be left outside alone
When it's cold out here
Well maybe you should know
Just how it feels
To be left outside alone

Αλλά όχι μόνο.

Η θεσσαλονίκη έχει γεμίσει αμερικανούς στρατιώτες. Χτες μας ζητήσαν αναπτήρα και μας κέρασαν τσιγάρα.Μας είπαν να μην πάμε ποτέ στρατό γιατί οκ τους αρέσει που είναι εδώ αλλά θα προτιμούσαν να είναι σπίτι τους. Ήταν τέρμα πιωμένοι και οι 2. Γιατί να είναι κάποιος 18 χρονών και να είναι στρατιώτης? Το σχόλιο της παρέας με σόκαρε: και σκέψου πως μπορεί να είναι αυτοί που σκοτώνουν στους πολέμους.

Ο Παυλίδης κολλάει παντού: κατηφορίζαμε τις θάλασσες παρέα, τα νησιά μας χαιρετούσαν μεθυσμένα, μας τραγουδούσανε πουλιά παραδεισένια, ήταν ωραία η ζωή ήταν ωραία.

Θέλω να δουλέψω. Χρειάζομαι να δουλέψω. Γιατί είπαμε, δε σκέφτομαι και φαίνομαι χαρούμενος άνθρωπος στους πελάτες. Ρε ξέρεις τι? Μου τη δίνουν οι άνθρωποι που επειδή δεν έχουν κέφια κοιτάνε τους πελάτες σαν να τους σκότωσαν κανέναν! Πέρυσι το καλοκαίρι δούλευα συνέχεια το μαγαζί επειδή ο μπαμπάς μου ήταν στο νοσοκομείο. Φίλε ο μπαμπάς μου κόντεψε να πεθάνει κι εγώ χαμογελούσα σ όποιον έμπαινε κι έκανα πλάκα μαζί του. Και ξέρεις γιατί?όχι επειδή δε στεναχωριόμουν αλλά γιατί οι άνθρωποι δε μου κάνανε τίποτα! ε λοιπόν κανένας δεν είχε σοβαρότερο λόγο από μένα να μην είναι καλά εκείνη τη μέρα κι εγώ ήμουν η πιο κεφάτη από όλους. όχι ρε σεις, είναι κομμάτι της δουλειάς σας! Αφού γελούσα εγώ εκείνη τη μέρα απαιτώ κι από σας να γελάτε!Είμαι δυνατή ξέρεις. Είναι αυτό που μου είπες "όσοι έχουν περάσει αλλαγές..σαν εσένα". =)

Είναι ωραίες οι αλλαγές στα μαλλιά. Λοιπόν έχω κοντά μαλλιά και δε μου λείπουν.

fuck you I won't do what you tell me

Κάποιος μου είπε πως αυτό το τραγούδι είναι καψούρικο. Εμένα με ενδιαφέρει μόνο ένας στίχος.

No, you don't mean nothing at all to me.

nothing at all σου λέω.

άντε ρε, χαρούμενα γενέθλια.Δε σου λέω να περνάς καλά γιατί στο είπα την τελευταία φορά που σου μίλησα. Σου είπα "είμαι σίγουρη πως θα τα βρεις πολύ εύκολα τα πράγματα στη ζωή σου γιατί υπάρχουν πολλές γυναίκες εκεί έξω που υποτιμάν τον εαυτό τους και νομίζουν πως τους αξίζεις εσύ."
Κι ήταν ό,τι ειλικρινέστερο σου έχω πει ποτέ.
20 ε?
Μεγαλώνεις και μυαλό δε βάζεις.

Ρε κορίτσια να σας πω κάτι? ό,τι και να κάνετε μην υποτιμάτε τον εαυτό σας.
Απλώς μην υποτιμάτε τον εαυτό σας. Στο κάτω κάτω ο εαυτός μας είναι το μόνο που πραγματικά μας ανήκει.

πάλι ξύπνησα με κάτι όνειρα μισά και τρομαγμένα*με σένα

Όταν προσπαθώ να περάσω καλά δεν τα καταφέρνω. Δεν έχει νόημα να προσπαθείς για κάτι τέτοιο. Κι όμως το έκανα, προσπάθησα. Πήγα κάπου με δυνατή μουσική,μουσική που δε μ αρέσει,ντύθηκα ωραία. Δε βάφτηκα καθόλου. Και ξέρεις τι έγινε? κάθισα σε ένα σκαμπό και κάπνιζα.Κι όλοι με ρωτούσαν πάλι τι έχω κι έλεγα τίποτα μέχρι που βαρέθηκα κι είπα "σταματήστε πια να με λυπάστε.Απλώς δεν μπορώ να περάσω καλά".

Αλλά προσπάθησα. Κι ύστερα με μίσησα. Μακάρι να προσπαθούσα τόσο για κάτι που πραγματικά αξίζει τον κόπο.

Για σένα,ας πούμε.

Privately divided by a world so undecided

Come to decide that the things that I tried
Were in my life just to get high on

When I sit alone come get a little known
But I need more than myself this time

Step from the road to the sea to the sky
And I do believe that we rely on

When I lay it on
Come get to play it on
All my life to sacrifice

Hey oh listen what I say oh
I got your
Hey oh now listen what I say oh, oh

When will I know that I really can�t go
To the well once more time to decide on

When it�s killing me
When will I really see
All that I need to look inside

Come to believe that I better not leave
Before I get my chance to ride

When it�s killing me
What do I really need
All that I need to look inside

Hey oh listen what I say oh
Come back and
Hey oh look at what I say oh

The more I see the less I know
The more I like to let it go�hey oh
Wooooaaah

Deep beneath the cover of another perfect wonder
Where it�s so white as snow

Privately divided by a world so undecided
And there�s nowhere to go

In between the cover of another perfect wonder
And it�s so white as snow

Running through the field where all my tracks will
Be concealed and there's nowhere to go oh!

When to descend to amend for a friend
All the channels that have broken down

Now you bring it up
I'm gonna ring it up
Just to hear you sing it out

Step from the road to the sea to the sky
And I do believe what we rely on

scar tissue

Κοίταξα τον καθρέφτη, του είπα "δεν μπορώ" κι έβαλα τα κλάματα.
Κι ήταν η δεύτερη φορά που έκλαιγα μπροστά του.
Στον καθρέφτη εννοώ.

Θυμήθηκα εκείνο το μήνυμα που μου είχες στείλει, γλυκό μου.
"φοράω φούστα και γόβα.
νιώθω χαζογκόμενα".

Σε 5 ώρες θα φοράω το καινούριο μου μίνι φόρεμα και πλατφόρμες
και θα νιώθω χαζογκόμενα.
και ξέρεις τι?
είναι ακριβώς ό,τι χρειάζομαι.