Αυτή η κατάσταση που ο άλλος σου σπάει τα νεύρα κ ανεβάζεις παλμούς και μετά θέλεις κι άλλο, λέγεται κάπως; Γιατί φοβάμαι πως κάπως λέγεται.
Εγγραφή σε:
Σχόλια ανάρτησης (Atom)
-
Έχω βαρεθεί να ακούω συνεχώς τα ίδια πράγματα: «μην είσαι τόσο παρορμητική» «παραείσαι αυθόρμητη» «προσγειώσου» Μπλα μπλα μπλα μπλ...
-
Από μικρή της άρεσε, μες στην κουζίνα μόνη τις ώρες να σκοτώνει με τη μαγειρική, και πέφτανε τα δάκρυα, θυμόταν, στη ζωή της και έδιναν...
10 σχόλια:
Εγώ το λέω:
"Μπλέξαμε..."
ωραία,γιατί είναι μια άλλη λέξη που δε θέλω να πω. μπλέξαμε λοιπόν.
το πρόβλημα είναι οτι το μπλέξαμε, οδηγεί με μαθηματική ακρίβεια σε άλλες λέξεις, που ξέρουμε καλά, αλλά φοβόμαστε να παραδεχτούμε.
Δεν στο παίζω έξυπνη, στα ίδια είμαι κι εγώ...
αχ κάσπερ.
αχ κάσπερ.
είμαι πολύ αποτελεσματικά in denial, let me be :P
αυτό αγαπητό κορίτσι μπορείς να το πεις και "πονάω αλλά μ' αρέσει"...
αααυτό ρε Δημήτρη :)
να πεταχτώ και να παραφράσω:
"Με πονάς αλλά μ'αρέσει..."
;)
casper σε βρίσκω ζορισμένη κι εσένα. εσύ πονάς ή σε πονάνε;
Πότε πονάω, πότε με πονάνε.
Ισορροπία! :)
Δημοσίευση σχολίου