πώς μοιάζει η σιωπή σαν αγάπη μεγάλη

Στο γυμνάσιο που ανακάλυψα τον Βασίλη Παπακωνσταντίνου, είχα αγοράσει τη Διαίρεση κι είχα κολλήσει με το Πριν το Τέλος. Είχα εκστασιαστεί δε όταν πρωτοπήγα σε συναυλία του κι άκουσα τόσο κόσμο να το τραγουδάει μαζί μου γιατί μέχρι τότε δεν είχα καταλάβει τι βεληνεκούς τραγούδι είναι.

Και μου κανε μεγάλη εντύπωση αυτός ο στίχος που λέει "σιδερένια η σκάλα και μου 'λεγες θα μείνουμε λίγοι", στίχος με τον οποίο εκείνη την περίοδο κανένα λόγο δεν είχα να ταυτιστώ. Οι άνθρωποι ήταν πολλοί και καμία σκάλα δεν ήταν σιδερένια. Οπότε απλά σκεφτόμουν μια μαύρη στριφογυριστή σιδερένια σκάλα που 'χαμε δει με τους γονείς μου όταν ψάχναμε σπίτια και τη φανταζόμουν αραχνιασμένη και σκονισμένη και μόνη της. Κι είχα στο πίσω μέρος του μυαλού μου πως ίσως, κάποτε, κάτι να σημαίνει και για μένα αυτός ο στίχος.

Και ξέρεις οι σκάλες στη σχολή,είναι όλες σιδερένιες.
Βλέπεις ήταν εργοστάσιο παλιά.
Και μείναμε λίγοι.

a very,very hard time

Χτες βράδυ έφτιαξα σάλτσα καραμέλας. Γιατί έτσι.
Και σήμερα το motivational κείμενο στο ξυπνητήρι μου έλεγε "καφέ με καραμέλα :) ".

Και τώρα η ώρα είναι 3
και στο κασετόφωνο πάτησα το κουμπί ρουλέτα
και διάλεξε την πιο κατάλληλη λίστα
κι αφού λοιπόν άκουσα
"I feel like I only go backwards"
τώρα ακούω
"my body is a cage" 
και βλέπω αυτή την ταινία μ'αυτή την ηθοποιό που δεν πολυσυμπαθώ
αλλά δεν μπορώ να μην ταυτιστώ
απ' την αφίσα και μόνο δηλαδή
και πίνω ακόμα τον εν λόγω καφέ με καραμέλα

στεναχωρέθηκα λίγο πριν, αλλά δε φταις εσύ
δηλαδή εσύ φταις, αλλά δε φταις εσύ
με εκνευρίζεις που αυτά που λες είναι τόσο διαφορετικά απ'αυτά που ίσως θα 'θελες να πεις
αλλά καμιά φορά λες κάτι ωραίο που στ'αλήθεια το εννοείς
κι αυτό είναι ωραίο
κι είναι επίσης ωραίο που ό,τι και να γίνει στο τέλος
θα ξέρω ότι μ'αγαπάς
μ' αγαπάς πάρα πολύ κι ίσως δεν ξέρεις τι να την κάνεις τόση αγάπη
μ' αγαπάς όμως
και καμιά φορά
αρκεί

καμιά φορά.

cupid carries a gun

Όπως έλεγα μόλις στη λορέλ, η σημερινή μέρα δεν είναι για μένα ιδιαίτερη, ούτε με την καλή αλλά ούτε και με την κακή έννοια.

Δε με κάνει να χαίρομαι για τον έρωτα καθόλου περισσότερο απ' τις υπόλοιπες μέρες, ούτε να λυπάμαι για την έλλειψη του περισσότερο απ' τις υπόλοιπες μέρες.

Είναι ένα Σάββατο που είχε ήλιο κι είχα φίλους κι ήταν ωραία,που θα δω Γκρέυ'ς ανάτομυ και βάμπαιρ ντάιαριζ γιατί έτσι γίνεται τα Σάββατα, που δεν καθάρισα το σπίτι,όπως συνήθως γίνεται τα Σάββατα, γιατί παρουσίαζα εργασία.

Και που θα μου λείψεις.
Όπως ακριβώς και τις υπόλοιπες μέρες.
Και που ξέρω πως αν στο πω θα μου πεις κι εγώ πως σου έλειψα.
Και ξέρω πως θα το εννοείς μ' όλη την ψυχή σου.
Δεν ξέρω όμως πώς θα το εννοείς.
Θα μάθω όμως και δεν πειράζει.

Προς το παρόν θα ακούσω αυτήν εδώ τη σεξολίστα και τίποτα περισσότερο ρομαντικό.
Γιατί πρόσφατα ενημερώθηκα για τον όρο vanilla,ε, και δε μου πάει.

the devil's love song 8tracks Radio.

&

θέλω να σε δω

κάθε φορά που μιλάμε

απομακρύνομαι

και λίγο ακόμα

θα'πρεπε να 'σουν εδώ

που η κάθε μας πρόταση

τελειώνει με κόμμα,

θα βρούμε λύση

κι άμα δε βρούμε

θα ξεχάσουμε το πρόβλημα

I'm not gonna crack

Δε θα σπάσω,που λες, είμαι ανθεκτικό παιδί.
Δε θα σπάσω γιατί όταν κάνεις πολλή εξάσκηση σε κάτι,το καταφέρνεις στο τέλος. Κι εξασκήθηκα πολύ,πάνω από ένα χρόνο τώρα, στο να μη νιώθω πράγματα που δε χρειάζεται -correction: που δε χρειάζομαι- να νιώσω κι ομολογουμένως υπήρχαν κάποια setbacks, αλλά τα ξεπεράσαμε κι αυτά γιατί είμαστε δυνατά παιδιά κι έτσι τώρα που χρειάζεται, είμαι εντάξει γιατί το 'χα προβλέψει πως θα χρειαστώ τη δύναμή μου και δεν την είχα ξοδέψει στο να νιώθω για σένα πράγματα που δε θα 'πρεπε να νιώθω. Για λίγο μόνο πήγα λίγο ν' αφεθώ γιατί λίγο μ' έκανες να πιστεύω πως υπάρχει αυτή η δυνατότητα αλλά whatever.
Not gonna crack.

Αλλά ρε πούστη μου έτσι είναι να μεγαλώνεις;
Να λες "ευτυχώς τουλάχιστον που δεν ερωτεύτηκα";

Δε θέλω έτσι.
Θέλω απλά κάποιον απ' τον οποίο να μη χρειάζεται να με προστατεύσω.

I miss you.
I'm not gonna crack.

ανατινάζεται το φως

Μωρέ το θέμα ξέρεις ποιο είναι;
Το θέμα είναι οι doors και τα ξύλινα σπαθιά και το γεγονός πως δεν ξέρουν πολλοί άνθρωποι όλα τα τραγούδια τους απέξω.
Αυτό είναι το θέμα.

the moon is fully risen*

Χτες ξάπλωσα να κοιμηθώ με τις κουρτίνες μισόκλειστες.
Συνήθως κοιμάμαι με κουρτίνες και παντζούρια ανοιχτά κι αυτό κάνει σε πολύ κόσμο εντύπωση. Το κάνω γιατί δε μ' αρέσει να βλέπω μια συμπαγή επιφάνεια πριν κοιμηθώ,θέλω να κοιτάω προς τα έξω και να βλέπω όντως το έξω.

Χτες όμως οι κουρτίνες ήταν μισόκλειστες κι από ένα κομμάτι ουρανού φαινότανε τα σύννεφα κι ήταν πάρα πολύ φωτεινά. Ήταν πανσέληνος. Και το είχα ξεχάσει. Ξαφνικά συνειδητοποίησα πώς ό,τι είχα κάνει αφού έπεσε ο ήλιος, το είχα κάνει με πανσέληνο και δεν το ήξερα καν.

Άνοιξα τις κουρτίνες και κοιτούσα τα σύννεφα μέχρι να κλείσουν τα μάτια μου.

Δε μ' αρέσει να χάνω τα φεγγάρια.

*and shines over the sea.

for crying out loud

Ξέρεις σε κάποια φάση είπα στην Κ. νομίζοντας πως το ξέρει,πως πήγαινα σε ψυχολόγο.

κ εκείνη απόρησε και τότε της είπα πως
κανένας άνθρωπος δε χαμογελάει συνεχώς χωρίς να έχει χοντρά προβλήματα.

Αλλά ο Αντώνης είναι διαισθητικό παιδί και δεν εξεπλάγη καθόλου.

-Μερικοί άνθρωποι κλαίνε γελώντας. Κι απ' όταν σε γνώρισα το ήξερα αυτό για σένα. 
Ότι κλαις γελώντας.

so fucking true.

I think we should run

So we lay in the dark,
Cause we've got nothing to say.
Just the beating of hearts,
Like two drums in the grey.
I don't know what we're doing,
I don't know what we've done.
But the fire is coming,
So I think we should run.

Will you stay with me my love
For another day
Cause I don't want to be alone,
When I'm in this state.

αυτή εδώ η λίστα είναι η τελευταία μου αγάπη.

Γενικά δεν έχω πολλά να πω αυτό τον καιρό.
Κυρίως επειδή έχω πάρα πολλά να πω.
Αλλά είναι κάπως χμμ μυστικά, όπως είναι και το τραγούδι αν το προσέξεις.
Οπότε λέω πολλά σε λίγους ενώ θα 'θελα να πω λίγα στους πάντες.
Δεν πειράζει.
Ακούω μουσική.
Ακούω συνέχεια μουσική.

Είχα χρόνια ν' ακούσω μουσική περπατώντας, προτιμούσα ν'ακούω τον ήχο της πόλης. Όχι τους ήχους,τον ήχο.Ένιωθα σαν η πόλη να'ναι ένας άνθρωπος που κάτι έχει να μου πει και πως αν βάλω ακουστικά και διαλέξω τι θέλω ν'ακούσω τότε δεν την αφήνω να επικοινωνήσει μαζί μου. Αλλά τελευταία βάζω τ'ακουστικά και δεν την αφήνω να επικοινωνήσει μαζί μου,επί τούτου. Λες κι αν μου μιλήσει θα με γεμίσει με έγνοιες περιττές. Νομίζω πως προσπαθώ να χωρίσω σταδιακά μαζί της για να μην πονάει περισσότερο μετά. Ξέρεις,να μπορώ να "μη συγκρατώ τη φωνή της".

Ψέματα λέω, αυτή την εκλογίκευση τώρα τη σκέφτηκα, είμαι ετοιμόλογη ακόμα και με τον εαυτό μου -ευτυχώς είμαι και μαζί σου κι ίσως αυτό κάπου ωραία να μας πάει.

Η αλήθεια είναι πως μουσική περπατώντας ακούω μόνο όταν δεν είμαι καλά, όταν προτιμώ να ακούσω μουσική απ' το να ακούσω το κεφάλι μου ή όταν για ν' ακούσω το κεφάλι μου χρειάζομαι συγκεκριμένο σάουντρακ.

Η αλήθεια είναι πως το κεφάλι μου μιλάει πολύ κι η καρδούλα μου μιλάει περισσότερο κι εσύ τα λες όλα μετρημένα και καλά κάνεις γιατί -cut.

Είμαι ετοιμόλογη που λες κι αυτό ίσως κάπου βγάλει γιατί είπες πως χρειάζεσαι κάποιον να σε βάζει στη θέση σου και ξέρεις, είμαι η καλύτερη γι αυτή τη δουλειά. Γιατί είσαι κι εσύ ο καλύτερος για την αντίστοιχη. 

Γιατί είπα τόσα.
Δεν έπρεπε να πω τόσα.

head over feet

Είμαι παρορμητικό παιδί,τα 'χουμε πει αυτά, μην τα ξαναλέμε.
Αλλά να σας πω ρε κάτι;
Ωραία τα παρορμητικά,αλλά ωραία και τα συνειδητοποιημένα.
Για να δούμε...

Περί συνειδητοποίησης ο λόγος κι η αλήθεια είναι πως είχα ένα τεράστιο Δφ αυτή τη φορά και γενικά αν φτάσεις σε σημείο να κάνεις τη συζήτηση από το τηλέφωνο μέσα σε κατάμεστο τραίνο -που οι επιβάτες πώς δεν μου είπανε τη γνώμη τους και πώς δε χωρίστηκαν σε στρατόπεδα υπέρ και κατά,δεν ξέρω- τότε μάλλον ήδη την άργησες πολύ τη συζήτηση κι ίσως σε λίγη ώρα να κάνες στ' αλήθεια ΜΠΑΜ αλλά ντάξει κάλλιο αργά παρά ποτέ.

Το τραγουδάκι απλά επειδή είναι απλό αλλά και δυναμικό και πολύ το 'χω αγαπήσει κι επειδή

Even when the paths are all crookedy
I can show you how to dosey doe

μόνο αυτό

-Please don't tell anyone this, but I want to be happy.
-Of course you do, everyone does.
-Yes, but I didn't think I did. I made a promise such a long time ago that I was gonna take in experiences, all of them, so that I could tell other people about them and maybe save them. But it gets so tiring. I just want to be happy.