Οι απρόβλεπτοι άνθρωποι με εκνευρίζουν σχεδόν όσο με γοητεύουν.
Το πιο απ' τα δύο συναισθήματα θα επικρατήσει εξαρτάται απ' τις συνθήκες.
Κι απ' τους ανθρώπους.
Γιατί όλα εξαρτώνται απ' τους ανθρώπους.
Και καμιά φορά οι άνθρωποι είναι γοητευτικά πλάσματα.
Εγγραφή σε:
Σχόλια ανάρτησης (Atom)
Χωριό
Το φθινόπωρο στο χωριό άρχιζε στις 22 Αυγούστου και τελείωνε στις 22 Νοεμβρίου. Έτσι είχε καταλάβει ο παππούς τις εποχές, και κανείς δεν τον...
-
Έχω βαρεθεί να ακούω συνεχώς τα ίδια πράγματα: «μην είσαι τόσο παρορμητική» «παραείσαι αυθόρμητη» «προσγειώσου» Μπλα μπλα μπλα μπλ...
-
Από μικρή της άρεσε, μες στην κουζίνα μόνη τις ώρες να σκοτώνει με τη μαγειρική, και πέφτανε τα δάκρυα, θυμόταν, στη ζωή της και έδιναν...
5 σχόλια:
καμιά φορά, ναι. να 'ναι καλά οι άτιμοι.
μπίρι μπίρι είναι άνοιξηηηη :D
και τα λουλούδια ανθίζουν; :P
Νομίζω οτι τελικά γι'αυτό μας γοητεύουν: γιατί μας εκνευρίζουν και μας ξυπνάνε από την συναισθηματική γραμμικότητα που μας σερβίρουν οι υπόλοιποι τριγύρω ;)
αχ γι αυτό είναι ναι κι είναι συναρπαστικό για λίγο καιρό...αλλά μάλλον μόνο για λίγο καιρό. ξερω'γω, θα δούμε :)
Καλημέρα!
Δημοσίευση σχολίου