Οι απρόβλεπτοι άνθρωποι με εκνευρίζουν σχεδόν όσο με γοητεύουν.
Το πιο απ' τα δύο συναισθήματα θα επικρατήσει εξαρτάται απ' τις συνθήκες.
Κι απ' τους ανθρώπους.
Γιατί όλα εξαρτώνται απ' τους ανθρώπους.
Και καμιά φορά οι άνθρωποι είναι γοητευτικά πλάσματα.
Εγγραφή σε:
Σχόλια ανάρτησης (Atom)
Εσπρεσιέρα
Γυρνώντας σπίτι πέρασα από το γωνιακό καφέ. Δοκίμασα διάφορες ποικιλίες τελευταία, κι εκεί έχει την καλύτερη. Ζήτησα να τον κόψουν για μηχαν...
-
Γυρνώντας σπίτι πέρασα από το γωνιακό καφέ. Δοκίμασα διάφορες ποικιλίες τελευταία, κι εκεί έχει την καλύτερη. Ζήτησα να τον κόψουν για μηχαν...
-
Έχω βαρεθεί να ακούω συνεχώς τα ίδια πράγματα: «μην είσαι τόσο παρορμητική» «παραείσαι αυθόρμητη» «προσγειώσου» Μπλα μπλα μπλα μπλ...
5 σχόλια:
καμιά φορά, ναι. να 'ναι καλά οι άτιμοι.
μπίρι μπίρι είναι άνοιξηηηη :D
και τα λουλούδια ανθίζουν; :P
Νομίζω οτι τελικά γι'αυτό μας γοητεύουν: γιατί μας εκνευρίζουν και μας ξυπνάνε από την συναισθηματική γραμμικότητα που μας σερβίρουν οι υπόλοιποι τριγύρω ;)
αχ γι αυτό είναι ναι κι είναι συναρπαστικό για λίγο καιρό...αλλά μάλλον μόνο για λίγο καιρό. ξερω'γω, θα δούμε :)
Καλημέρα!
Δημοσίευση σχολίου