Ήταν σα μια μικρογραφία μιας ενδεχόμενης καθημερινότητας μαζί σου.
Αλλά όσο ήσουν ξαπλωμένος στα πόδια μου,
όσο σου χάιδευα τα μαλλιά και την πλάτη
κι όσο μου φιλούσες την κοιλιά,
εγώ σκεφτόμουν αυτό εδώ το τραγούδι
και ... φακ.
Εγγραφή σε:
Σχόλια ανάρτησης (Atom)
-
Έχω βαρεθεί να ακούω συνεχώς τα ίδια πράγματα: «μην είσαι τόσο παρορμητική» «παραείσαι αυθόρμητη» «προσγειώσου» Μπλα μπλα μπλα μπλ...
-
Από μικρή της άρεσε, μες στην κουζίνα μόνη τις ώρες να σκοτώνει με τη μαγειρική, και πέφτανε τα δάκρυα, θυμόταν, στη ζωή της και έδιναν...
6 σχόλια:
Σε καλό δρόμο είσαι!
χαχα, βρίσκεις; :Ρ
καλώς ήρθες φιλημένη!
Ακούω αυτό το τραγούδι τις τελευταίες μέρες συνεχώς. Δεν είχα προσέξει τους στίχους. Και τώρα που κατάλαβα τι εννοεί, απλά.... Δν εχω λόγια. Καλό μας κουράγιο, μόνο αυτό.
Α κι εσύ στην ίδια φάση; Φακ :/ εγώ πάντως το πήρα το ρισκο κι ας γίνει ο,τι είναι να γίνει...
Ωραίο τραγούδι
είναι εύστοχο το άτιμο
Δημοσίευση σχολίου