Βάζω μουσική.
Στρίβω τσιγάρο.
Κάθομαι με σβηστά φώτα, τυλιγμένη με μια πετσέτα και καπνίζω.
Κι είναι ίσως η στιγμή της μέρας που είμαι περισσότερο ο εαυτός μου.
Με μουσική, με ησυχία και με σκοτάδι.
Το φθινόπωρο στο χωριό άρχιζε στις 22 Αυγούστου και τελείωνε στις 22 Νοεμβρίου. Έτσι είχε καταλάβει ο παππούς τις εποχές, και κανείς δεν τον...
2 σχόλια:
Μα είναι γνωστό. Μόνο με σκοτάδι, ησυχία και μουσική μπορείς να είσαι πραγματικά ο εαυτός σου. Είναι που ξεμυτίζουν και τα πιο κρυμμένα κομμάτια του ;)
άι νόου :)
Δημοσίευση σχολίου