Παρασκευή 10 Ιανουαρίου 2014
Είναι η πρώτη φορά που σκέφτομαι εκείνο το τραγούδι του Δεληβοριά ανάποδα. Εκείνο που λέει "κάνε εκείνο που σου βγαίνει και για μένα μη σκεφτείς". Σκέφτομαι πως εγώ πρέπει να κάνω εκείνο που μου βγαίνει. Και τυχαίνει να μου βγαίνουν πολύ διαφορετικά πράγματα. Και τυχαίνει να τα'χω πολύ ανάγκη. Κι οπότε αυτά θα κάνω. Αυτά που μου βγαίνουν.
Εγγραφή σε:
Σχόλια ανάρτησης (Atom)
Χωριό
Το φθινόπωρο στο χωριό άρχιζε στις 22 Αυγούστου και τελείωνε στις 22 Νοεμβρίου. Έτσι είχε καταλάβει ο παππούς τις εποχές, και κανείς δεν τον...
-
Έχω βαρεθεί να ακούω συνεχώς τα ίδια πράγματα: «μην είσαι τόσο παρορμητική» «παραείσαι αυθόρμητη» «προσγειώσου» Μπλα μπλα μπλα μπλ...
-
Από μικρή της άρεσε, μες στην κουζίνα μόνη τις ώρες να σκοτώνει με τη μαγειρική, και πέφτανε τα δάκρυα, θυμόταν, στη ζωή της και έδιναν...
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου